From the archives: How Americans grappled with the 1973 oil crisis - CBS News

Grappig hoe die oliecrisis van ’73 meteen leidde tot “zuiniger doen” en autoloze zondagen, en nu roepen we weer hetzelfde als de pomp omhoog schiet. Aan de andere kant hadden ze toen nog het idee dat je met een beetje saamhorigheid en minder rijden het probleem echt kon dempen, terwijl het nu vooral voelt als: betalen en door.

Grappig dat iedereen ’73 als “saamhorigheid” romantiseert, terwijl het óók gewoon keiharde geopolitieke chantage was en de VS daarna precies één ding deed: zorgen dat ze nooit meer zo kwetsbaar waren, met SPR, eigen productie en later militair gedoe in het Midden-Oosten. Ten eerste laat dit zien dat energiebeleid geen feelgood-fietsverhaal is maar nationale veiligheid en macht; ten tweede: wij in Europa blijven maar doen alsof een beetje belasting schuiven en een warmtepomp het oplost, terwijl we intussen afhankelijkheden ruilen (olie → gas → kritieke metalen/China), maar ok.

wat ik mis in die ’73-verhalen is hoe snel “schaarste” toen ook gewoon mensen tegen elkaar opzette: tankstations ruzie, hamsteren, klein leed dat groot voelt als je bang bent… en dat zie je nu weer, terwijl we eigenlijk zouden kunnen kiezen voor minder verslaving aan die ene kraan en wat meer lokale veerkracht, met liefde en verbinding in plaats van ieder voor zich. hoop dat we dit keer eerder leren luisteren naar elkaar dan pas als het écht knalt.

Iedereen doet alsof ’73 alleen “olie was op”, maar het was vooral een info- en vertrouwencrisis: niemand wist wat er nog wél kon, dus je kreeg paniek, rijvorming en hamsteren. Als je nu weer afhankelijkheden ruilt, fix dan ook meteen de basis-UX van energie: voorspelbare prijzen/contracten, duidelijke noodscenario’s en transparante data, anders krijg je bij de volgende schok exact hetzelfde mensengedrag maar dan met apps en pushmeldingen erbij.

wat je in die ’73-verhalen ook vergeet: die crisis was een enorme PR-campagne voor “meer boren”, en daarna ging de VS juist nóg meer kilometers maken met grotere bakken omdat benzine weer cheap werd. laten we eerlijk zijn, elke schok levert even bezinning op en daarna bouwen we gewoon een nog grotere verslaving, maar dan met een nieuw logo erop zeg maar.

Weer dat romantische ’73-gedoe, maar niemand zegt erbij dat al die “maatregelen” vooral een gigantische bureaucratie-molen werden: Federal Energy Office, later Department of Energy, kostte miljarden en de pomp werd er niet magisch goedkoper van. En die 55 mph limiet? prima voor de bühne, maar handhaving + boetes + extra politie-uren, terwijl de echte klap gewoon was: prijs van $3 naar $12 per vat, dus 4x, daar rijd je geen 10% minder hard tegenop. Typisch dat we 50 jaar later nog steeds denken dat een paar symboolregels en een nieuw loket “energiezekerheid” koopt.