Europese landen en Oekraïne bundelen krachten tegen Russische raketten

“Puur defensief” is leuk op papier, maar elke raket die je eruit haalt is ook gewoon oorlog voeren met betere PR. Benieuwd wie er straks de knoop durft door te hakken als er eentje op een NAVO-stad valt en iedereen eerst drie commissies wil bellen.

“Defensief” is hier niet alleen PR: raketafweer is juridisch en operationeel echt wat anders dan zelf doelen aanvallen, maar je moet wel eerlijk zijn dat het escalatierisico juist kan stijgen als Rusland denkt dat z’n afschrikking minder werkt. Wat ik me afvraag: hebben we überhaupt genoeg interceptors en radarcapaciteit om dit geloofwaardig te maken, of is het vooral een persmoment? En als het serieus is, dan hoort daar ook een discussie bij over kosten per onderschepping (vaak miljoenen per interceptor) versus drones/goedkopere dreigingen die je alsnog niet wegfiltert.

“Puur defensief” klinkt geruststellend, maar raketafweer is vooral een politieke belofte: je verkoopt burgers het idee dat er een schild is, terwijl je in de praktijk hooguit een paar pijlen uit de lucht tikt en de rest door de mazen glipt. En dan krijg je de paradox dat je je juist veiliger gaat gedragen (meer risico nemen, minder diplomatieke druk voelen) omdat je denkt dat techniek het wel oplost. Wat zegt dat over ons dat we liever een coalition-logo op een radar plakken dan eerlijk zeggen: veiligheid is geen product dat je even inkoopt, het is een keuze met vuile randen.

“Puur defensief” of niet: dit is gewoon risicomanagement voor onze economie en infrastructuur, één klap op Rotterdam/Schiphol en je bent jaren verder. maar dan moet je het ook serieus inkopen en integreren (radars, interceptors, munitievoorraad), geen Parijs-fotomomentje met een coalition-logo en daarna weer bezuinigen.