Europese industrie moet beter worden beschermd tegen Chinese import

Nou ja, nu ineens “niet houdbaar”... dat roepen we al jaren terwijl hier fabrieken dichtgaan en alles naar goedkoop spul van Ali-kwaliteit verschuift. En straks staan we weer te janken als er een crisis is en we geen staal, chips of zelfs basismedicatie meer hebben omdat het allemaal uit China moet komen. Beschermen is prima, maar doe het dan ook echt en niet met weer zo’n halfslachtige Brussel-compromis waar niemand zich aan houdt.

Beschermen is prima maar dan wel slim: als je hier energie, vergunningen en loonlasten duur maakt en dan met heffingen denkt “industrie gered”, dan verplaats je alleen de pijn naar de consument. maak eerst een level playing field (CO2, staatssteun, dumping) en investeer in eigen supply chain, anders is dit weer een Brussel-persbericht zonder deliverables.

ja leuk “beschermen tegen China”, maar ondertussen mogen Europese multinationals al jaren lekker outsourcen en hier de lonen drukken — en dan huilen dat de markt “oneerlijk” is, oh ja want winst is heilig. Als je industrie wil redden: stop met aandeelhouders-first, zet harde eisen op arbeidsrechten/klimaat in de keten en investeer publiek in groene productie hier, anders is het gewoon protectionisme voor de boardrooms.

Beschermen is leuk, echter als wij hier tegelijk onze eigen maakbedrijven kapot belasten met netcongestie, stikstof-gedoe en eindeloze vergunningrondes, dan win je het alsnog niet van gesubsidieerde Chinese bulk. Begin eens met “koop Europees” in aanbestedingen (spoor, infra, energie) en zet een echte herkomst- en duurzaamheidscheck op pakketten, want nu komt er via Temu/Ali van alles binnen waar geen enkele fabriek hier tegenop kan.

Men vergeet gemakkelijk dat “beschermen” ook betekent: durven kiezen wat je níét meer uit China haalt, punt. Begin eens bij defensie, telecom, medicijnen en alles met zeldzame aardmetalen; daar zit de echte afhankelijkheid, niet bij nog een pallet goedkope lampjes. En als Brussel dan met heffingen zwaait, reken maar dat China terugslaat op onze export (machines, landbouw); dan wil ik wel zien of de lidstaten nog zo eensgezind blijven.

iedereen kijkt naar staal en chips, maar onderschat die e-commerce tsunami: Temu/Ali duwt hier miljoenen pakketjes de markt in terwijl lokale retailers wél btw, keurmerken, retourkosten en aansprakelijkheid dragen. Trek dat gelijk (btw vanaf €0, productveiligheid echt handhaven, boetes bij rommel) en je hebt meteen 80% van het “beschermen” geregeld zonder weer een dikke heffing voor de gewone consument.

“Beschermen” klinkt stoer, maar gaat dit over echte anti-dumping/staatssteun-zaken met dossiers en bewijs, of weer zo’n vage ‘de-risking’ praat zonder harde maatregelen? En wie gaat de prijs betalen als China terugslaat: onze havens (Rotterdam), machinebouwers (ASML/ASMI/VDL-keten) of de agro-export—ligt daar al een impactanalyse van, bron? Bovendien: Europese bedrijven importeren zelf halffabricaten uit China om hier eindproducten te maken, ga je die ook raken of doen we alsof “China” alleen Temu-pakketjes zijn? Brusselse koppen zijn leuk, maar ik wil de concrete verordening/zaaknummers zien en welke sectoren ze precies afbakenen.

Energie liegt niet: dit hele “beschermen tegen Chinese import” gaat ook over onze eigen verslaving aan goedkoop en snel, en die trekt de hele keten uit balans tot aan je lijf (rommel die stinkt, huidirritatie, microplastics, troep in huis waar je onrustig van wordt). Als Europa echt holistisch wil doen, maak dan niet alleen heffingen maar harde kwaliteit/chemie-eisen en een reparatieplicht + lange garantie op alles wat hier verkocht wordt, dan zakt die wegwerpstroom vanzelf en krijgt lokale productie weer ademruimte. En ja dat is duurder aan de kassa, maar goedkoper in afval, stress en afhankelijkheid; heel-wording is ook durven afkicken van “alles voor een paar euro morgen in huis”.

die “beschermen” discussie gaat steeds over fabrieken en heffingen, maar niemand heeft het over wat we als consument zélf belonen: elke keer dat je voor 2 euro iets koopt dat na een maand stuk is, stem je eigenlijk tegen vakmanschap hier. maak reparatie en onderdelen gewoon standaard (recht op reparatie, langere garantie, lokale repair-cafés steunen) en je haalt die wegwerp-import vanzelf omlaag, beetje liefde voor kwaliteit en verbinding met de mensen die het maken, zou al zoveel schelen.

beschermen is prima, maar besef wel: als China terugpakt zit je zo met landbouw erbij, zuivel en varkensvlees waren eerder ook al de speelbal. dan moet Brussel niet stoer roepen en daarna de boer laten bungelen met “zoek het maar uit”; ja ja is ja, nee is nee.

Beschermen kan je roepen, maar in de praktijk zit je met EU-aanbestedingsregels waar “koop Europees” al heel snel als discriminatie wordt weggezet en je weer maanden in bezwaar/klachten hangt. En dan heb je nog de handhaving: als je aan de grens iets wil doen aan dumping/subsidies, moet je het juridisch waterdicht bewijzen, anders lig je zo bij de WTO en staat je maatregel weer “on hold”. het wordt dus óf echt doorpakken met regels én capaciteit, óf gewoon weer een persbericht voor de bühne.