Europees Parlement en EU-landen bereiken akkoord over handelsafspraken met VS

Ach die deadline van Trump is gewoon weer spierballen, EU tekent wat en hij verzint volgende maand weer een nieuwe heffing als het hem uitkomt toch

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort “compromissen” vooral een noodverband zijn omdat Europa nog steeds geen volwassen machtsmiddel heeft behalve braaf wetgeving maken. Die Groenland-clausule weglaten is politiek laf; je hoeft ‘m niet te gebruiken, maar je laat wél zien dat je grenzen hebt. En die einddatum tot 2029… dus we kopen rust tot na Trumps termijn en hopen dat de volgende in Washington weer normaal doet, dat is geen handelsbeleid maar uitstelgedrag.

Weet je wat het is: we halen weer een deadline omdat Trump met z’n heffingen staat te zwaaien, maar ondertussen gooien we de EU-markt wijd open voor Amerikaanse landbouw/industrie en mag onze boer of fabriek straks “concurreren” tegen hun subsidie- en gifcocktail. En dan pas ingrijpen als het misgaat… ja dan ben je dus te laat, net als in de zorg met alles: eerst slopen, dan paniek en noodverbanden.

Iedereen focust op Trump z’n deadline, maar het echte probleem is dat EU-handel nog steeds “27 landen + EP + 100 uitzonderingen” is: je onderhandelt traag, implementeert nóg trager, en dan sta je verbaasd dat de VS met één handtekening de boel kan gijzelen. simpel: stop met clausule-fetisj en bouw leverage die werkt in de praktijk (snelle tegenmaatregelen, éénduidige handhaving aan de grens, en minder carve-outs), anders is dit elk kwartaal dezelfde rerun.

Ik zeg het al jaren: dit is geen “handel”, dit is chantage met stropdas… Trump roept een datum en Brussel gaat ’s nachts doorhalen alsof we dankbaar moeten zijn dat we maar 15% krijgen. En ondertussen gaat de EU z’n markt open voor Amerikaanse agro/industrie waar Big Pharma/Big Agri overal achter hangt, met hun lobbyisten die hier gewoon meeschrijven aan de regels!! Ik was zelf ook van “ach dat zijn diplomatieke spelletjes”, tot je ziet dat wij altijd toegeven en de rekening bij boer/consument belandt, elke keer weer.

Ja jong, iedereen doet alsof ’t alleen om heffingen gaat, maar het echte gedoe komt pas ná die handtekening: wie gaat dit aan de grens controleren en wat gebeurt er als de Amerikanen net “anders etiketteren” en het hier alsnog binnenrolt? Dan zit onze ondernemer weer met extra papierwerk en kosten, en die grote jongens lachen zich rot.

ach ja, al dat gedoe over heffingen en clausules maar ondertussen sta ik in de supermarkt weer uit te leggen waarom koffie, fris en wasmiddel “ineens” duurder is omdat er ergens een handelsoorlogje speelt. die grote jongens tekenen vannacht een papiertje en wij mogen morgen de boze klant aankijken bij het schap, zo gaat dat altijd.

Die 15% “verlaging” wordt hier verkocht als opluchting, maar het is ook gewoon het normaliseren van permanente druk: eerst dreigen, dan “compromis”, en hoppa iedereen is blij dat het niet nóg erger is. Enerzijds is het EP hier de lastige waakhond (terecht), anderzijds zie je hoe handel steeds meer een veiligheidsdossier wordt zonder dat we dat hardop willen zeggen: Groenland-clausule eruit, maar wél een vaag mandaat voor de Commissie om terug te draaien als het misgaat. En die einddatum tot 2029 is ook veelzeggend: we plannen beleid op de verkiezingskalender van Washington, niet op de investeringshorizon van onze eigen industrie of boeren, lekker stabiel hoor…