Europees klimaatrapport: heet en droog 2025 leidde tot grote natuurbranden

Die slinger van “verzuipen” naar “verbranden” in twee jaar is precies waarom mensen het niet meer snappen, maar het past helaas gewoon bij een warmer systeem: meer verdamping = langere droogtes én daarna extremere plensbuien. Overigens wat veel mensen niet weten: na zo’n droge zomer krijg je ook meer ozon/smogdagen, en dat merk je niet alleen in het bos maar ook bij hardlopers/astma en zelfs je slaap (hitte + slechte lucht = drama). En dan nog steeds doen alsof natuurbranden iets “Spaans” zijn, terwijl hier de duinen en heides ook gewoon tinder worden als het wekenlang niet regent…

in mijn yogagroepen merk ik vooral dat mensen dit niet alleen “buiten” voelen maar letterlijk in hun lijf: die droge hitte trekt je zenuwstelsel strak, slaap kapot, meer hoofdpijn/hartritme gedoe, en dan gaan we weer massaal compenseren met airco, suiker, koffie en eindeloos scrollen… symptoombestrijding deluxe. als je holistisch kijkt is die slinger tussen plensregen en kurkdroog ook gewoon een systeem dat uit balans is, en wij doen alsof het alleen een grafiekje is terwijl de bodem, het water en onze eigen energiehuishouding al jaren om herstel en rust schreeuwen.

Nee maar echt, los van “het klimaat” als woord: dit gaat ook gewoon over beheer en voorbereiding hè… als we elke zomer roepen dat het kurkdroog is maar ondertussen brandgangen, bluswaterpunten en die heide/duinen rond woonwijken laten verslonzen, dan staan we straks weer verbaasd te kijken als er bij Soesterberg of de Veluwe een vonkje genoeg is. En die rook/brandlucht is ook niet alleen “natuur”, dat is gewoon dagenlang gezeur met kinderen/oudjes/astma in huis terwijl je maar moet hopen dat de wind goed staat.

en ondertussen gaan we dit weer “oplossen” met meer sirenes, apps en techniek, terwijl we de basis blijven negeren: bodem vol gif en E-nummers voor planten (bestrijdingsmiddelen), sloten rechtgetrokken, alles betegeld en die arme bossen als productiebos met dennen op zand… ja dan is het in juli gewoon luciferhout. onze kinderen krijgen dan rook in hun longen en binnen zitten met een schermpje, maar de systemen blijven doordenderen alsof natuur iets is wat je met een rapportje kunt managen.

Die slinger tussen plens en kurkdroog is niet alleen “het weer”, het is ook een sociale stresstest: wie heeft een koele woning, wie kan thuiswerken, wie heeft een tuin met groen, en wie zit op 3 hoog onder een plat dak met een baas die zegt “gewoon komen”. Enerzijds doen we alsof dit iedereen gelijk raakt (“we hebben allemaal last van hitte”), anderzijds zie je precies dezelfde ongelijkheid als bij energiearmoede: de kwetsbaarsten krijgen de rekening in slaaptekort, gezondheidsklachten en productieverlies. En dan nog iets: al die branden en droogte zijn óók een bestuursvraag, want we blijven ruimtelijke ordening doen alsof water en schaduw bijzaak zijn, tot het misgaat en we weer roepen dat het “extreem” was… ja hallo, extremen zijn nu het nieuwe normaal.