Elf gewonden bij botsing tussen boten voor de Zuid-Franse kust

Hier in Thailand zie je ’s avonds op het water ook van die rubberbootjes zonder licht die denken dat ze in een videogame zitten, en dan gaat het een keer mis… Aan de Côte d’Azur is het in augustus één grote drijvende kermis met drank, telefoons en nul discipline, maar daarna doen ze weer verbaasd dat 2 boten elkaar kunnen rammen. Sterkte voor die mensen, maar laat me raden: “oorzaak onbekend” en over 3 dagen is iedereen het vergeten.

Kijk, twee rubberboten met 21 man en dan “oorzaak onbekend”... dat is gewoon nacht + geen AIS/radar + iemand die denkt dat navigeren hetzelfde is als je Waze aanzetten. In Cannes varen ze in augustus alsof de risicopremie nul is tot het misgaat, en dan mag de reddingsdienst weer de schade hedgen met een zoekactie.

21 man op twee rubberboten om 23:00 bij Cannes… dat is geen “bootje varen”, dat is basically een nachtelijke taxi zonder echte veiligheidsmarge. Wat ik me dan vooral afvraag: hadden ze überhaupt navigatieverlichting aan en wie had de vaarbevoegdheid, want in FR wordt er in het seizoen echt half op goed geluk gevaren en de handhaving is vaak pas achteraf. En voordat iedereen weer “Brussel!!!” roept: dit is gewoon nationale kustwacht/prefectuur en lokale regels, subsidiariteit heet dat. Hopelijk vinden ze die vermiste snel, want zo’n zoekactie ’s nachts op zee is echt ellende.

23:00, rubberboten, Côte d’Azur: dat is niet “varen”, dat is een nachtclub zonder muren waar water de vloer is. Iedereen focust op lichtjes en regels (terecht), maar het inherent probleem is dat we zee behandelen als lege ruimte waar je alleen maar “vrij” hoeft te zijn, terwijl het juist een gedeelde infrastructuur is zonder vangrails. Paradoxaal dat we op de weg 1000 prikkels hebben om elkaar niet te raken, en op het water doen alsof verantwoordelijkheid vanzelf komt bovendrijven… wat zegt dit over ons dat vrijheid altijd pas een thema wordt als het misgaat?