Eerst excuses van de CPNB, dan pas paraderen op de Pride

Weet je wat het is: als je nu stoer wil meevaren “voor queer-boeken”, zeg dan ook gewoon hardop dat je Reve destijds wegduwde omdat het homo was, en bied daar excuses voor aan, klaar. Anders is het gewoon een regenboogjasje aantrekken voor de foto en ondertussen doen alsof die geschiedenis niet bestaat. Pride is geen PR-karretje.

het probleem is dat CPNB nu doet alsof ze ineens “kritieke infrastructuur” voor queer-literatuur zijn, terwijl ze in 1981 gewoon meebewogen met de moraalpolitie en daarna nooit een herstelspoor hebben ingericht. de oplossing is niet eindeloos moreel theater maar een simpele, formele excuus + een tastbare reparatie (bijv. eenmalig Boekenweekgeschenk/herdruk/lezingenlijn rond Reve en censuur) en dan pas met die boot gaan varen, anders is het vooral draagvlak wegpoetsen met confetti.

Als CPNB nu zo’n “vrijheid van lezen”-club wil spelen, dan is een excuus niet eens het punt van gevoelens maar van geloofwaardigheid: je kunt niet tegen censuur ageren terwijl je eigen archief nog steeds die 1981-lijn legitimeert. Ten eerste: zet het zwart-op-wit op je site en in je Boekenweekmateriaal, inclusief wie het besloot en waarom, anders is het gewoon marketing met regenboogverf. Ten tweede: maak die boot dan juist een rijdende mea culpa met Reve centraal, niet een selfieplatform voor auteurs die lekker veilig “queer boeken zijn belangrijk” mogen zeggen, maar ok, confetti is makkelijker dan verantwoordelijkheid.