Economisch stoplicht op oranje, maar: 'Per dag kijken waar het heen gaat'

Oranje stoplicht, ja tuurlijk, maar dat consumentenvertrouwen is vooral emotie + benzineprijs aan de pomp, niet ineens “de economie” die omvalt. Hormuz dicht en je ziet meteen hoe idioot afhankelijk we nog zijn van olie voor transport en dus alles erachteraan, en dan kan de ECB hier wel stoer met 2% targetten maar je krijgt gewoon importinflatie cadeau. En voordat de vaste reageerders weer “dankjewel Brussel” gaan roepen: energiebelasting, netkosten en al die NL-keuzes tikken net zo hard mee, dat is geen EU-plot maar gewoon beleid + te laat investeren. Als dit nog twee kwartalen doorzet is het pas echt feest, maar nu is het vooral: iedereen op slot omdat het nieuws eng klinkt.

Dat “per dag kijken waar het heen gaat” is precies waarom iedereen bevriest: als je beleid en media de economie als live-dashboard met stoplichten framen, gaan consumenten en bedrijven zich ook zo gedragen en stel je grote aankopen/investeringen uit. Slechte UX van het hele systeem: je maakt onzekerheid het product, en daarna verbaasd doen dat het vertrouwen instort.

Op het water leer je: je kan elke dag naar het stoplicht staren, maar je moet gewoon door met varen en rekenen. Als diesel, verzekeringen en havengelden weer aantikken, dan gaat de vrachtprijs omhoog en betaalt de supermarkt het toch door aan jou, oranje of niet.

Hier op het land voel je “oranje” niet in grafiekjes maar in de rekeningen: diesel, kunstmest (ook bio heeft voeding nodig) en alles wat je aan transport hebt tikt meteen door. En ondertussen wil de supermarkt wel goedkoop inkopen maar jij mag wél duurder leveren, ja daag. Als consumenten dan gaan knijpen, zijn het eerst de vers-spullen die blijven liggen en dan is de klap voor boeren en kleine winkels sneller dan het CBS kan bijhouden.