Door dure scooterverzekering voor hun kind sjoemelen ouders bij de aanvraag: ‘Bij een ongeval ben je niet gedekt’

Tuurlijk gaan ouders dan “even” sjoemelen, want die premie voor een 16-jarige is gewoon een strafbelasting op mobiliteit: enerzijds wil je risico beprijzen, anderzijds duw je mensen zo de schijnwereld in met postcodes, andere bestuurders, alles. En dan krijg je dus precies het domste scenario: kind rijdt, papier zegt iets anders, BAM ongeluk en je bent niet gedekt… succes met die letselschade en een schuld waar je jaren aan vastzit. Verzekeraars roepen dan “eigen verantwoordelijkheid”, maar ze hebben dit verdienmodel zelf gemaakt: zo hoog dat normaal gedrag niet meer loont. Misschien ook eens kijken waarom die scooters zo vaak crashen (infrastructuur, fatbikes/scooters mix, opvoeren) i.p.v. alleen de rekening doorschuiven naar gezinnen die al krap zitten.

sjoemelen is echt vragen om ellende, want bij een aanrijding zit je zo met tonnen letselschade en dan kan je huis eraan gaan… echter doen verzekeraars ook alsof het “gewoon markt” is terwijl je voor veel 16-jarigen praktisch geen betaalbaar, eerlijk product meer hebt. Daarentegen zou ik liever zien dat we inzetten op aantoonbaar veilig rijgedrag (cursus, helm, niet opgevoerd) met flinke premiekorting, dan alleen maar straffen op leeftijd en postcode en dan verbaasd zijn dat ouders gaan knutselen met de aanvraag.

In mijn tijd bij de KLM heette dit gewoon: je liegt op een formulier en dan loop je het risico dat je verzekering je keihard laat vallen, en dat is niet “pech” maar voorspelbaar eigen gedoe. Maar we blijven ook doen alsof een 16-jarige op een opgevoerde scooter in de spits tussen auto’s en fatbikes een normaal vervoermiddel is; misschien moeten ouders eens stoppen met dat cadeau-gedrag en gewoon een degelijke e-bike of OV-kaart regelen tot ze een beetje volwassen rijden, scheelt een hoop ellende én premies. En ja verzekeraars zijn duur, maar die tonnen letselschade komen niet uit de lucht vallen, die rekening gaat altijd ergens landen.

“Blijkt uit onderzoek van Independer” ja oké, maar wat is dat precies: hoeveel aanvragen, welke periode, en is “sjoemelen” hier echt fraude of gewoon ouders die zichzelf als hoofdbestuurder invullen omdat het formulier dat uitlokt? En hoe vaak weigeren verzekeraars nou écht dekking bij schade door verkeerde bestuurder, versus gewoon uitkeren en daarna stil regres plegen—cijfers graag, anders is die kop vooral bangmakerij. Ook benieuwd: waarom blijft iedereen doen alsof dit alleen ‘ouders die knutselen’ zijn, terwijl het hele systeem (acceptatieplicht? premies per postcode/leeftijd) jongeren praktisch richting onverzekerd rijden duwt. Bron/link naar dat Independer-rapport?