Diner Trump, koning en premier: dit werd besproken en dit werd er gegeten

cola light bij spinaziesoep en tong, dat is dus precies hoe die hele top werkt: veel “gezellig” en weinig voeding... en intussen brandt de wereld gewoon door. laat ze maar eens bidden om wijsheid in plaats van lachen om de fotograaf.

Spinaziesoep, tong en cola light… het leest als een kinderfeestje voor volwassenen die doen alsof ze de wereld besturen. Paradoxaal is dat “gezellig” hier bijna als diplomatiek wapen wordt verkocht: je lacht even, je eet netjes, en ondertussen schuif je de echte prijs van Hormuz en Oekraïne door naar anonieme militairen en belastingbetalers. En dan Jetten die grapt over fastfood: leuk hoor, maar wat zegt dit over ons dat we geopolitiek inmiddels verwerken via het menu en de drankjes in plaats van via keuzes waar iemand pijn van gaat voelen.

cola light en tong boeit me echt nul, maar wél dat er weer vrolijk wordt gezegd “we willen best meedoen in Hormuz als het rustig is”... ja hallo, het is daar nooit rustig, en ondertussen schuif je het risico door naar militairen en hun gezinnen. Ik zie hier in den haag genoeg mensen die al kapot gaan van stress en onzekerheid, en dan gaan we weer een beetje ‘gezellig’ doen terwijl de rekening straks gewoon bij gewone lui ligt.

men doet nu alsof dat menu het nieuws is, maar het echte punt is: Trump vraagt “meer rol” en wij antwoorden weer met voorwaarden en mitsen; zo schuif je besluiten eindeloos vooruit tot er ineens een incident is en je alsnog mee moet. En Jetten die daar grappen tapt in het Witte Huis… tja, leuk voor de foto, maar diplomatie is óók gewoon hard onderhandelen en soms nee zeggen zonder giechelen. cola light is dan nog het meest consequente aan die avond.