De premier is overal op sociale media, voor het persoonlijke en het politieke

die premier kan geen stoeptegel leggen zonder dat er een selfie en een “kijk mij eens gewoon doen” filmpje van komt. In de praktijk zie je vooral dat beleid dan een bijzaak wordt en alles draait om bereik en likes, en ondertussen mag de rest het uitzoeken met de rekening. doe mij maar wat minder persoonlijk gedoe en wat meer helder: wat gaan we morgen merken, ja of nee??

Joa social media is inmiddels gewoon z’n persconferentie, maar wat mij meer stoort: wij betalen straks weer de rekening aan “communicatie-adviseurs” om te bedenken welke hoodie hij aantrekt en hoe spontaan dat filmpje moet lijken. Laat ’m gerust posten, prima, maar zet er dan elke week gewoon keihard bij: dit is besloten, dit is NIET gelukt, dit kost het, klaar… dan is ’t tenminste nog een beetje sjön en zakelijk, rustig aan.

ja joh, dat hele “persoonlijke” op insta is gewoon handig rookgordijn: als ie een hondje aait en een cappu deelt, durft niemand meer te vragen waarom de energierekening nog steeds belachelijk is. ik hoorde van een klant die in gemeentecommunicatie zit dat ze tegenwoordig beleid pas “af” vinden als er een reel bij kan… dan ben je dus met de montage bezig terwijl het plan nog half gaar is.

Dat constante posten is ook gewoon framing: als er later gezeik komt over een besluit kun je zeggen “maar ik heb het uitgelegd op m’n kanaal”, terwijl niemand dat terug kan vinden tussen de reels en dagvlogs. En ondertussen krijgt elke idioot die dreigt in de comments een podium, waarna beveiliging en wijkagenten weer mogen rennen omdat iemand “een grapje” maakte.

dat “premier overal” is ook gewoon platformlogica: je móét elke dag iets, anders zakt je bereik en dan ben je in hun wereld ineens irrelevant. Enerzijds is het best democratisch dat je zonder omroepfilter direct kan zenden, anderzijds verschuift de macht dan naar wie de algoritmes en de timing snapt, niet naar wie het beste beleid maakt. En het rare is: we doen alsof het persoonlijk is, maar het is juist hyper-geprofessionaliseerd; de staat als influencer, met een commentsectie als schijn-referendum. geef mij dan liever saaie stukken met bijlagen én een linkje naar de echte besluiten, want nu is het vooral: beeld-beeld-beeld en later zoeken we wel uit wat er nou echt is gebeurd.