De islamisering van de publieke ruimte is te belangrijk om aan ongekozen rechters over te laten

ik word altijd een beetje moe van dat “islamisering!!”-toontje alsof één visboer met een bordje “geen nikab” meteen de kalifaat-versie van de markt op de hoek start. laat de politiek vooral “ingrijpen”, ja, want die club kan al niet eens een fatsoenlijke OV-chipfix regelen zonder drie jaar overleg, zeg maar.

Dat hof zegt alleen “laat de strafrechter ernaar kijken”, dat is nog geen uitspraak dat de visboer fout zit, en “islamisering” roepen bij elke discriminatiezaak is wel erg goedkoop. Als je iemand weigert omdat je het gezicht wil zien, prima, maar dan moet je dat consequent doen bij álle gezichtsbedekking (sjaal, helm, bivak, dikke zonnebril) en niet pas als het een nikab is, anders ruikt het gewoon naar selectief gedoe toch? En die hele “ongekozen rechters” framing: we hebben juist rechters omdat de politiek vaak geen zin heeft om lastige grondrechten-conflicten netjes in wetgeving te gieten. Misschien moet de politiek dan gewoon helder maken wanneer ID-check nodig is (banken, apotheek, OV-boete) en wanneer niet, in plaats van cultuurstrijd op de rug van één viskraam.

Vanuit mijn praktijk: dit hele “islamisering”-frame voelt als pure angstreactie, en angst maakt alles groter dan het is. Je hebt hier gewoon twee botsende behoeftes in één winkel: de visboer wil veiligheid/duidelijkheid (gezicht zien), de klant wil waardigheid/ruimte voor haar overtuiging, en dan gaan we het meteen op een culture war gooien i.p.v. simpel afspreken waar identiteit écht nodig is en waar niet. En eerlijk: als je samenleving zo weinig innerlijke balans heeft dat een nikab bij de viskraam ons collectief zenuwstelsel laat flippen, dan ligt het probleem niet bij “ongekozen rechters” maar bij onze eigen heel-wording die we al jaren wegdrukken met regels, verontwaardiging en symptoombestrijding.

“islamisering van de publieke ruimte” is gewoon code voor: we willen dat winkeliers lekker op onderbuik mogen selecteren wie er ‘normaal’ uitziet — en dan de rechter de schuld geven als grondrechten gelden voor mensen die je niet mag. Als je écht veiligheid/ID wil: regel een simpele, neutrale ID-check bij betaling/afhalen, klaar — maar dit gaat over macht en wie zich welkom mag voelen, niet over vis.

Wederom zo’n principediscussie op de rug van één visboer, en ondertussen mag die man 3,5 jaar in onzekerheid zitten en straks een advocaat van €250 per uur aftikken omdat iemand per se anoniem vis wil kopen. Als we nou eens landelijk afspreken: in winkels mag je je gezicht bedekken, maar bij ID/veiligheid (apotheek, bank, OV-boete) niet, klaar, dan hoeven rechters en ondernemers niet elk geval apart uit te vechten. Nu is het weer typisch Nederland: geen duidelijke regels, wél eindeloos procederen op kosten van iedereen.