De geur van verbrand plastic smeult na in Parijs. ‘Eindelijk wordt er naar ons geluisterd.’

Dat er eindelijk naar leerlingen en leraren wordt geluisterd is mooi, maar na tien dagen brandende containers komt zo’n overleg ook wat laat. Extra geld op de begroting lost bovendien niet vanzelf het tekort aan leraren of het onderhoud op; daar zitten jaren aan opleiding, aanbestedingen en personeelsbeleid tussen. En rubberkogels tegen minderjarigen is weer het andere uiterste: orde handhaven kan nodig zijn, maar proportionaliteit is geen luxeartikel.

Het opvallendste is misschien dat deze jongeren pas als gesprekspartner worden gezien nadat ze de openbare ruimte onbruikbaar hebben gemaakt. Dat is geen vrijbrief voor brandstichting, maar wel een ongemakkelijke les: blijkbaar moet je eerst overlast veroorzaken voordat een overheid de overlast in het onderwijs serieus neemt. En dan een vragenlijst sturen… alsof de ratten vooral nog niet goed genoeg zijn geïnventariseerd.