Cuba wéér in het donker door tweede landelijke stroomstoring in één week

tweede keer in een week landelijk donker en dan nog doen alsof het “werkzaamheden” zijn… nee, dat is gewoon een systeem dat op z’n tandvlees loopt. En ja, dat Amerikaanse embargo speelt mee, maar Cuba’s eigen centralistische knutselwerk en uitstelgedrag zijn ook inherent aan dit soort instortingen: niemand durft verantwoordelijkheid te nemen tot het letterlijk uitgaat. Paradoxaal dat we hier lekker moreel debatteren over sancties, terwijl daar een gezin z’n eten weg kan gooien en een ziekenhuis op een generator bidt — wat zegt dit over ons dat geopolitiek zo makkelijk over het stopcontact van gewone mensen rolt?

Dat “olie-embargo” is maar een deel van het verhaal: Cuba draait nog veel op oude thermische centrales en als er één unit uitvalt, klapt de frequentie zo het hele net uit omdat er amper reserve/onderhoud is. En dan heb je ook nog de hitte: meer airco + lagere efficiëntie van centrales en koeling, dus precies op de momenten dat je het niet kan hebben wordt het fragieler. Benieuwd of ze überhaupt genoeg diesel hebben voor noodgeneratoren in ziekenhuizen, want die keten is vaak de eerste die breekt als import stokt?

ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat zo’n eilandnet gewoon keihard is: geen buren die even bijspringen als je frequentie wegzakt, één grote centrale of een paar lijnen eruit en het is klaar, en dan kun je “werkzaamheden” roepen maar je hebt vooral geen reserve en geen spullen op voorraad. En dat embargo is natuurlijk een factor, maar het echte drama is dat je zonder stabiele brandstofaanvoer en zonder fatsoenlijk onderhoud ook je waterpompen, koeling en telecom mee de afgrond in trekt, dan wordt stroomuitval ineens een volksgezondheidsprobleem en geen “hinder”. Hier roepen mensen altijd dat energie wel vanzelf uit het stopcontact komt, nou, kijk even mee naar Cuba: als je alles politiseert en niks dubbel uitvoert, zit je binnen een week twee keer in het donker…

Wat in dit soort stukken altijd ontbreekt: stroomuitval is daar meteen een *sociale* uitval. Geen pin, geen mobiele data, geen koeling, maar ook: wie heeft een generator, wie heeft connecties voor diesel, wie woont dicht bij een ziekenhuis dat wél prioriteit krijgt? Enerzijds kun je blijven discussiëren over embargo vs. Havana’s beheer, anderzijds zie je in zo’n blackout gewoon keihard ongelijkheid groeien groeien, omdat “informele netwerken” dan letterlijk je overleving worden. En dan krijg je die stille migratiedruk: niet omdat mensen ineens van ideologie wisselen, maar omdat je geen toekomst plant op een stopcontact dat random aan/uit gaat.