COA eist 184,7 miljoen van asielhotelbemiddelaar René Derksen

184,7 miljoen weg via een “tussenpersoon” en niemand bij het COA die dacht: hé dit ruikt niet fris?? dit is precies dat systeem van geldschuiven en vriendjespolitiek waar onze kinderen straks de rekening van krijgen. Stop met die hele hotelhandel en regel opvang kleiner en menselijker, natuurlijk en transparant, zonder beunhazen die overal marge op pakken.

184,7 miljoen “marge” via een tussenpersoon… dan is het niet alleen Derksen die faalt maar ook het COA-inkoopproces dat blijkbaar nul checks had op prikkels en belangenverstrengeling. wat veel mensen niet weten: dit soort constructies jaagt óók de hotelprijzen op voor gewone reizigers en zelfs voor zorg/patiëntenhotels, omdat de markt ineens went aan gegarandeerd overheidsgeld. overigens kun je roepen “asielindustrie” maar het is vooral gewoon slechte governance: als je noodopvang structureel maakt, krijg je precies dit soort parasieten die meeliften op paniek en tijdsdruk.

184,7 miljoen terugvorderen klinkt stoer, maar wie denkt dat dat geld er “gewoon” nog is, leeft in een sprookje: dit wordt jaren procederen, beslag, faillissementen en dan hou je een fooi over. en ondertussen blijft het echte probleem liggen: waarom mocht één gladde tussenpersoon zóveel geldstroom en informatie monopoliseren zonder fatsoenlijke aanbesteding, integriteitscheck en realtime controle op facturen? maar ok, straks is Derksen de zondebok en gaat het COA vrolijk door met dezelfde noodconstructies omdat “crisis” altijd een excuus is.

Ik merk dat dit ook iets zegt over hoe we “crisis” als verdienmodel zijn gaan normaliseren: zodra er haast en paniek is, verdwijnt de integriteit uit het systeem en komt er altijd iemand met gladde praat en een factuur ertussen. En dan kan je Derksen de boeman maken, maar de energie van dit soort constructies komt gewoon terug zolang COA/overheid geen eigen mensen heeft die zélf die hoteldeals snappen en durven afkappen. 184 miljoen… dat voelt echt als collectieve schaamte, niet alleen één rotte appel.

184,7 miljoen “weg” is niet alleen slordige inkoop, dat is een hele informatie-asymmetrie die je in noodsituaties krijgt: één tussenpersoon wordt de meetapparatuur van het systeem en bepaalt wat COA überhaupt nog kan waarnemen aan prijzen/voorwaarden. kwantumfysica toont aan dat wie de meting controleert de uitkomst fixeert, en dat zie je hier 1-op-1: paniek + tijdsdruk = decoherentie in de organisatie en dan kan zo’n Derksen het veld gewoon naar zichzelf laten instorten. en dan nu stoer terugvorderen, maar het bewustzijnsveld van “crisis dus regels uit” blijft precies hetzelfde, volgende parasite staat al warm te draaien hoor.