Christa Pike wakker en aanspreekbaar na mislukte executie

Als iemand na zo’n mislukte executie weer wakker en aanspreekbaar is, dan heb je toch een systeemprobleem van jewelste, jong. Eerst wordt ons verteld dat alles veilig en gecontroleerd gaat, maar bewijs het maar eens; straks zeggen ze nog dat NASA de knop bediende vanaf de maan.

Een doodstraf hoort niet thuis in een beschaafde samenleving, zeker niet als we onze kinderen willen leren dat ieder menselijk leven waarde heeft. Dat ze nu weer aanspreekbaar is maakt het alleen maar wranger: geen technisch mankementje, maar een mens die opnieuw door een staatsmachine wordt gehaald.

Los van de discussie over de doodstraf laat dit vooral zien hoe weinig controle een staat blijkbaar heeft zodra een procedure misgaat. Een executie is geen knop indrukken en klaar, daar zitten artsen, bewakers, rechters en bestuurders omheen die allemaal moeten kunnen uitleggen wat er is gebeurd; nu ligt die vrouw levend in een ziekenhuis en begint het juridische circus opnieuw. In mijn tijd bij de KLM werd een technisch mankement niet afgedaan met “jammer, volgende vlucht”, dan ging juist alles op slot tot de oorzaak boven tafel was.