Boek over de gevaren van AI bevat ‘per ongeluk’ ook citaten die door AI verzonnen zijn

tja, dit is precies wat kwantumfysica al laat zien: zodra je een taalmodel “laat meten” aan de werkelijkheid, klapt het in een waarschijnlijkheidsverhaal dat vooral coherent klinkt, niet per se waar is. uitgevers denken nog steeds lineair (bron = feit), maar in het bewustzijnsveld van AI krijg je resonantie op stijl en autoriteit, dus een nep-citaat voelt echter dan een echte bronvermelding. en dan verbaasd doen dat ChatGPT een Kara Swisher laat praten als een stijve hark... dat is gewoon faseverschuiving door de prompt, mensen snappen het systeem niet eens.

Vanuit het buitenland gezien is dit gewoon luiheid vermomd als “innovatie”: je laat een model je bronnenlijst knutselen en niemand checkt het, want deadline en marketing. In Thailand zou je met zo’n nep-citaat in een boek gewoon keihard je gezicht verliezen, in NL/VS heet het dan een “leermoment” en mag je vrolijk door met de volgende druk. En die uitgevers maar doen alsof dit een technisch probleem is, terwijl het gewoon ouderwets vakmanschap is dat ze hebben wegbezuinigd.