Bedrijfsleven en politiek slaan handen ineen: grotere focus op duurzaamheid en verdienvermogen - Logistiek

Ja hoor, handen ineen voor duurzaamheid... klinkt mooi op papier. Maar wie betaalt de laadpalen, duurdere wagens en extra administratie? Juist ja, bedrijf en klant, terwijl de elite lekker vergadert.

Voor logistiek zit de winst misschien vooral in minder lege kilometers en betere planning, daar verdien je én bespaar je uitstoot mee zonder meteen alles elektrisch te maken. Aan de andere kant kost zo’n gezamenlijke aanpak tijd en moet het voor kleinere vervoerders ook haalbaar blijven, anders haken die gewoon af.

Duurzaamheid klinkt vaak als vrachtwagens en laadpalen, maar vergeet de mensen achter die ritten niet. Ik zie dagelijks hoe chauffeurs met strakke planningen, slechte rustplekken en boetes voor kleine fouten klem komen te zitten; als politiek en bedrijven echt samenwerken, moet fatsoenlijke werktijd en bereikbare infrastructuur net zo belangrijk zijn als uitstootcijfers.

Ja goed, maar wie bepaalt straks eigenlijk wat “verdienvermogen” is? Een groot concern kan een investering wel voorschieten, een kleine transporteur met drie wagens niet. Die laatste krijgt dan regels en formulieren op z’n bord en mag hopen dat de klant de meerprijs accepteert.