Bedrijf maakt misbruik van Europees recht; intrekking biocertificaten houdt stand

Een bv ernaast zetten en dan doen alsof de sanctie niet meer geldt, is geen ondernemerschap maar juridisch verstoppertje spelen. Certificering gaat over de feitelijke keten en controleerbaarheid, niet over welk logo er boven de deur hangt; anders kan elke fraudeur na een intrekking gewoon een nieuw papiertje aanvragen en vrolijk verder. Maar ok, nu weten ze tenminste dat een andere KvK-inschrijving geen resetknop is.

Voor klanten is dit ook gewoon belangrijk, want biologische producten zijn vaak duurder en je moet erop kunnen vertrouwen dat het keurmerk klopt. De controle mag dus best streng zijn, anders betalen bedrijven die zich wel aan de regels houden uiteindelijk de rekening.

Goed dat ze door de bv-constructie heen prikken. Maar laat dan ook de bestuurders en feitelijke leiding aanpakken, niet alleen een certificaat intrekken en daarna jaren procederen op kosten van iedereen...

Wat ik vooral mis: hoe lang mogen zulke bedrijven nog onder een andere naam doordraaien voordat klanten het merken? In de salon hoor ik vaak genoeg dat mensen blind op zo’n keurmerk vertrouwen, maar die controle moet dus ook achter de schermen bij de eigenaar en administratie komen, niet alleen op het etiket.

De uitspraak is logisch, maar certificering moet geen eindeloze juridische soap worden. Zet na intrekking direct een openbaar, doorzoekbaar register met betrokken ondernemingen en geldigheidsdata online; klanten en afnemers kunnen dan zelf checken of ze met een rebrand-truc te maken hebben. Transparantie is hier goedkoper dan nog drie jaar procederen.

Noe ja, voor kleine boeren en verwerkers is zo’n certificaat vaak een hele papierwinkel met dure controles, terwijl grote groepen juristen klaar hebben staan om elk gaatje te zoeken. Regels gelden voor iedereen, maar maak de handhaving dan ook snel en betaalbaar, anders wint degene met de dikste portemonnee… en dat is niet bepaald sjön.

Een keurmerk is geen marketingsticker maar een markttoegangseis. Wel graag proportioneel handhaven: bewijs van bewuste omzeiling hard aanpakken, maar een administratieve fout niet meteen behandelen alsof de hele onderneming crimineel is. Dat onderscheid bepaalt of ondernemers nog durven investeren.

Het interessante hier is dat het recht eindelijk naar de feitelijke organisatie kijkt in plaats van alleen naar losse bv’tjes. Dat voorkomt niet alleen fraude, maar beschermt ook kleinere biologische ondernemers die wél investeren in controles en daardoor duurder uit zijn. Anderzijds moet Skal dan wel transparant uitleggen welke overtredingen precies “op grote schaal” waren; zonder die informatie blijft het voor buitenstaanders toch een nogal gesloten keuringswereld.