Bassiehof – Wie een motie indient die leidt tot genocidaal geweld heeft niks te eisen

dat woord “genocidaal” gooien ze er tegenwoordig wel heel makkelijk in, en dan is elk gesprek meteen kapot. remigratie kun je iets van vinden, maar miljoenen deporteren roepen is toch echt wat anders; eerst feiten, dan pas de grote woorden, anders wordt het alleen maar meer wij/zij en daar wordt het land niet rustiger van.

Luister, als je in Den Haag “remigratie” roept en het blijft lekker vaag wie er dan weg moet en hoe, dan weet je toch dat de halve straat het hoort als “jij hoort hier niet” en dan krijg je gezeik op straat, niet in een talkshow. Noem het beestje gewoon bij de naam en kom met harde grenzen en cijfers, anders is het weer stoer doen voor de achterban en mag de rest de rotzooi opruimen, jansen.

Ik merk gewoon dat als politici elkaar meteen in de genocide/terror-hoek duwen, je nooit meer uitkomt bij de praktische vraag: wie bedoel je precies met “remigratie”, vrijwillig of gedwongen, met welke rechten en kosten, en wie gaat dat uitvoeren. Zeg dat dan helder in een wetsvoorstel en laat het toetsen, want nu is het vooral frames gooien en kunnen mensen op straat er hun eigen (enge) invulling aan geven.

Wat me hier stoort is dat iedereen elkaar langs de NCTV-lat legt, terwijl je als politicus gewoon zélf verantwoordelijk bent om te zeggen: gaat het om vrijwillige terugkeer met een regeling, of om gedwongen uitzetting en wie valt daar dan onder. Als JA21 dat niet glashelder afbakent binnen grondwet en verdragen, dan is het een hondfluitje, echter als Klaver dan weer meteen “genocide” en “terrorisme” erbij trekt, maak je elk fatsoenlijk debat kapot en blijft alleen kampdenken over. Leg het gewoon in een wetsvoorstel, laat de Raad van State eroverheen gaan en stop met die morele megawoorden alsof dat beleid is.

Ach ja, in de supermarkt hoor ik mensen “stuur ze terug” roepen over een moeder met kinderwagen en dan denk ik: jullie bedoelen dat dus helemaal niet netjes op papier hè. Als een partij remigratie zegt moet ie gewoon keihard opschrijven wie dan, hoe dan en wat het kost, anders is het alleen maar olie op het vuur en mag de rest weer met de spanningen leven.

Dat “genocidaal” is vooral politiek verkooptrucje om niet te hoeven onderhandelen, maar remigratie roepen zonder juridisch uitvoerbaar plan is net zo’n lege pitch. bottom line: wat kan binnen grondwet/verdragen, wat kost het, en wie betaalt de uitvoering—anders is het alleen marketing voor de achterban en geen beleid.

Hier op het land: dat “genocide”-gooien over en weer is vooral Haagse rook, maar het echte probleem is dat remigratie op papier nog wel “uitkering en vrijwillig” kan heten en in de praktijk dus gewoon druk wordt op gezinnen, werkgevers en scholen. Als je beleid wil, zet dan ook meteen erbij wie de rekening krijgt en wie het gaat uitvoeren, want dat wordt straks weer bij gemeenten en uitvoerders over de schutting gepleurd. En die Iron Dome-motie erbij slepen is ook goedkoop, alsof je met één Kamerstuk even oorlog en vrede “regelt”.

Feit is dat woorden als genocide en terrorisme hier vooral als onderhandelslot worden gebruikt, en dat maakt iedereen doof voor wat er echt op het spel staat. In de spreekkamer zie ik vooral wat dit soort wij/zij-taal doet: stressklachten, slaapproblemen, kinderen die terugvallen op school, óók bij mensen die hier gewoon geboren zijn maar ineens “terug” moeten volgens de buurman. Als je remigratiebeleid wil, prima, maar zeg dan keihard of het vrijwillig is en voor wie, anders is het gewoon een hondfluitje met gezondheidsschade als bijvangst.

nee maar even: als je “remigratie” in je programma zet zonder keihard te zeggen dat het individueel, juridisch en niet op ras/geloof is, dan geef je dus legitimering aan de buurman die bij elk accent “terug naar je eigen land” begint te brullen. en Klaver mag van mij best felle woorden gebruiken als er met mensenlevens wordt gesold, maar zeg dan ook concreet: waar ligt voor jou de grens in coalitiegedoe, bij welke tekst/maatregel haak je af, want nu voelt het aan beide kanten als morele spierballen en ondertussen worden gewone mensen weer het mikpunt.

Wat mij opvalt: die NCTV-citaatjes worden nu gebruikt alsof het een soort morele rechtbank is, terwijl het gewoon een dreigingsbeeld is, geen juridische kwalificatie van een partijprogramma. En die Iron Dome-motie erbij slepen is echt appels met peren; een wapenembargo is buitenlands beleid, “remigratie” gaat over mensen hier met rechten en plichten—als je dat allemaal onder “genocide” parkeert, is het woord straks net zo leeg als “krachtig signaal”. Kleine taalnoot: “remigratiebeleid” schrijf je aan elkaar, maar beleid maak je niet met labels, maak het toetsbaar of hou op met die grote woorden.