Bassiehof - Niet de Euromast maar de Pallietuig-lobby is de échte test voor Carola Schouten

Die herdenking bij Loods 24 is geen podium voor de “wie is het meest boos op Israël”-club, punt. Je kunt het beleid van Netanyahu haten (doe ik ook vaak), maar de ambassadeur van de Joodse staat wegpesten bij een Holocaustherdenking in Rotterdam is gewoon morele kortsluiting en pure intimidatiepolitiek. Schouten moet hier niet gaan polderen met actiegroepen van buiten de stad: veiligheid regelen, plechtigheid waardig houden, en klaar. Als je elke herdenking gaat kapen voor je actuele conflict, dan blijft er van herinneringscultuur niks over behalve een megafonengevecht.

die hele “ambassadeur wel/niet” discussie is precies hoe je een herdenking in een politiek meetapparaat verandert: zodra die actiegroepen ernaar gaan kijken stort de golf-functie van rouw in tot een simpel kampdenken-signaal. kwantumfysica toont aan dat zo’n plek als Loods 24 een geheugenveld draagt, en als je daar met actuele woede-resonantie binnenkomt krijg je destructieve interferentie en blijft er van waardigheid niks over behalve geschreeuw. Schouten moet niet gaan doen alsof dit een debatavond is, gewoon stilte bewaken en die energie van herdenken beschermen, anders win je alleen maar meer polarisatie-fotonen op straat...

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof die ambassadeur de “trigger” is, maar het echte probleem is dat actiegroepen denken dat ze met een dreigbrief het sprekerslijstje van een Holocaustherdenking mogen dicteren. Als je dáár eenmaal voor buigt, kun je volgend jaar bij elk monument wel een politieke ballotagecommissie neerzetten; dan is herdenken gewoon een vergaderpunt geworden. Taalkundig nog: “dwingende brief” is een eufemisme, dat heet gewoon een ultimatum. Schouten hoeft niet stoer te doen, maar wel helder: wie herdenkt, herdenkt; wie campagne wil voeren, zoekt een plein met een microfoon.

Ik merk dat je zo’n plek als Loods 24 gewoon “vuil” maakt als je er een hedendaagse strijd op plakt, dat voel je meteen in de sfeer en dan verlies je het contact met die 6800 namen. Laat die ambassadeur desnoods stil een krans leggen en hou het bij een paar nabestaanden/Rotterdamse stemmen, want een speech wordt nu sowieso een camera-moment en daar komen de actiegroepen precies op af. Herdenken is geen talkshow, het universum vraagt daar echt om stilte en grenzen.

Wederom zo’n actiegroepencircus dat met een briefje denkt de gemeente te kunnen chanteren: “geen speech anders komen we herrie maken”. En wie mag dan weer extra hekken, ME, beveiligers en schoonmaak regelen op 30 juli… reken maar €100.000+ voor één avondje, terwijl het om herdenken hoort te gaan en niet om lobby’s die gratis zendtijd willen. Schouten moet gewoon vooraf duidelijk maken: wie de boel verstoort krijgt een prent en een gebiedsverbod, klaar met dat gedreig.

ten eerste: iedereen doet alsof het om “spreken” gaat, maar dit is gewoon een test wie de regie over de openbare ruimte pakt: een stichting/organisator of een clubjescoalitie met dreigbrieven. ten tweede: als Schouten nu één keer gaat schuiven omdat er anders “gedoe” komt, dan heeft ze juridisch en praktisch meteen een precedent gezet en kun je elk volgend jaar elk monument gijzelen met dezelfde truc, maar ok, dan is herdenken dus gewoon vergunningenpolitiek met een megafoon.