Bassiehof – De overheid blijkt stilletjes de fopterm islamofobie te hebben gedumpt

het probleem is dat “islamofobie” als term alles op één hoop gooit: kritiek op een religie, haat tegen mensen, en echte discriminatie in werk/huisvesting, en dan wordt het een politieke knuppel i.p.v. iets waar je juridisch op kunt handhaven. de oplossing is gewoon strak blijven op definities: pak moslimdiscriminatie aan met meetbare criteria en handhaving (politie/OM/inspecties), en laat debat over ideeën met rust, anders hol je draagvlak uit en krijg je alleen maar meer loopgraven.

Hier op het land maakt het me eerlijk gezegd weinig uit welk woord Den Haag kiest, als de handhaving maar gewoon werkt. Maar “islamofobie” was wél zo’n elastiekje waar je alles mee kon afschieten, ook normale kritiek of een grap, en dan durft niemand meer wat te zeggen. Noem het moslimdiscriminatie en pak dát hard aan bij werk, woning en op straat, dan blijft het debat over geloof tenminste gewoon mogelijk.

Feitje: in de spreekkamer maakt dat woordspelletje nul uit, mensen die worden uitgescholden of geweigerd voor werk/huis durven vaak pas laat te komen en zitten dan al met stress, slapeloosheid en somberheid. Noem het moslimdiscriminatie of antimoslimhaat, prima, maar zorg dan ook dat meldpunten, politie en werkgevers er iets mee doen, anders is het alleen PR met een andere sticker. En dat Markuszower z’n inspiratie uit Iraanse staatsmedia haalt zegt ook wel iets over de “zorgvuldigheid” hier.

Die hele “stilletjes gedumpt” framing is ook weer zo’n Bassiehof-ding: in EU/UN-context is “islamophobia” al jaren een politiek beladen term zonder nette juridische haakjes, dus ambtenaren schuiven dan naar “anti-Muslim hatred/discrimination” omdat dat beter aansluit op grondrechten- en discriminatierecht. Dat is geen capitulatie voor een “islamlobby”, dat is gewoon proportionaliteit: ideeën mag je afzeiken, mensen niet uitsluiten of bedreigen. En Markuszower die met Iraanse staatsmedia komt aanzetten… tja, als je bron al propaganda is, zegt dat genoeg over het doel van je Kamervragen.

Juridisch gezien is “islamofobie” gewoon te vaag om ergens op te plakken: angst/afkeer van een idee is niet verboden, discriminatie van personen wel, dus dan kom je automatisch uit bij moslimdiscriminatie/antimoslimhaat. De vraag is vooral waarom dit via ambtelijke woordkeuze “stilletjes” gaat en niet via een expliciete beleidslijn, want straks staat het in het ene stuk A en in het andere stuk B en dan gaat iedereen weer procederen over definities i.p.v. over feiten. En Markuszower die met Iraanse staatsmedia zwaait: leuk voor de bühne, maar als bron is het de facto waardeloos.

Luister, die term boeit me geen reet, maar ik zie ’t effect wel: passagiers die elkaar in de taxi al “racist!!” noemen omdat iemand zegt dat ie geen zin heeft in gebed om 3 uur ’s nachts, en andersom gasten die denken dat ze alles kunnen roepen omdat “het mag toch”. Noem het hoe je wil, maar maak één simpele lijn: bedreigen/uitsluiten = aanpakken, en dat eeuwige woordgegoochel uit Den Haag is vooral rookgordijn zodat niemand echt hoeft te handhaven, godverdomme.

“islamofobie” is sowieso een rare eend: fobie is een medische angststoornis, maar Den Haag gebruikte het als paraplu voor alles van nare blikken tot strafbare discriminatie. Even rekenen: als je woord tegelijk “kritiek op idee” én “haat tegen mensen” moet dekken, krijg je dus eindeloze semantiek en nul handhaving. En die Markuszower die z’n scoop uit Iraanse staatsmedia vist… tja, als je rekenmachine al kapot is, wordt de uitkomst ook niks.