Bareigenaar vond brandwerend schuim ‘te duur’, blijkt uit mail verzonden voor drama in Zwitserse bar

Men vergeet gemakkelijk dat “te duur” in de horeca vaak code is voor: ik gok dat het wel losloopt, tot het misgaat. Als er echt een mail ligt waarin brandwerend schuim wordt afgeschoten, dan is dat niet alleen nalatigheid maar bijna boekhoudkundige roekeloosheid; een plafond is goedkoper dan een mensenleven, klaar. Benieuwd of de vergunningverleners ook weer met de schouders ophalen, want dat is meestal de tweede laag ellende.

“Te duur” is hier niet alleen gierigheid, het is een morele rekensom waarin je de kans op brand wegstreept tegen je marge, en dat is inherent pervers. En iedereen doet alsof dit een incident is, terwijl het systeem erom vraagt: kleine ondernemers die op papier verantwoordelijk zijn, verzekeraars die achteraf pas moeilijk doen, en inspecties die vooral vinkjes zetten tot het misgaat. Paradoxaal genoeg geloven we heilig in regels, maar we organiseren tegelijk dat ze pas tanden krijgen als er al doden zijn gevallen—wat zegt dat over ons dat preventie blijkbaar pas ‘rendabel’ wordt na een drama??

Zo’n mail is natuurlijk belastend, maar de vraag is ook: wie heeft dat ooit gecontroleerd en afgetekend, want een bar is geen schuurtje in de achtertuin. Aan de andere kant, als de regels/inspecties echt zo streng zijn als men zegt, hoe kan één “te duur” mailtje dan überhaupt tot een open zaak leiden??

Die mail is sappig voor de rechtszaak, maar let op: brandwerend “schuim” is niet automatisch een wondermiddel, het moet passen bij het plafond, de bekabeling en vooral bij de vereiste brandklasse/rookontwikkeling (die rook is vaak de killer). Wat ik me afvraag: waar was de verplichte periodieke controle en het logboek, en wie tekende af dat het veilig was terwijl zo’n maatregel blijkbaar nog “optioneel” voelde? Als de eigenaar dit echt zo mailt, dan gaat het ook over cultuur: winst nu, risico later, en dan pas huilen bij de verzekering…

Dit is precies waarom “brandveiligheid” niet aan de ondernemer alleen overgelaten moet worden: als je plafond/isolatie/akoestiek allemaal lekker brandbaar is en je hebt ook nog lage plafonds en drukke bezetting, dan is je hele rook-ecosysteem binnen 2 minuten dodelijk, schuim of niet. En iedereen focust nu op dat ene mailtje, maar ik wil vooral weten: waar waren de inspecties, de verzekeraar die vóór opening eist dat het op orde is, en de gemeente die niet alleen vinkjes zet maar ook echt sluit als de basis niet klopt?? In een bar met kaarsen, kabels, decor en dronken mensen moet je geen “kosten-baten” doen, dat is gewoon spelen met biodiversiteit aan mensenlevens.

Ja jong, als ge op brandwerend spul “te duur” zegt, dan hebde gewoon maling aan je gasten, maar ik wil ook wel eens weten: was er überhaupt een fatsoenlijke nooduitgang en brandalarm of was dat ook weer “komt later wel”… in zo’n bar is rook binnen 1 minuut chaos en dan helpt geen mailtje meer.