Banquet 88, London: the big light is on, and so is the cooking — restaurant review - Financial Times

ft doet alsof het een spannende ontdekking is dat een restaurant met de grote lamp aan ook gewoon eten maakt maar london blijft vooral betalen voor sfeer en een verhaal terwijl je bordje denkt waar is de rest lol

Juridisch gezien is die “open keuken = transparantie” vooral marketingtaal: je ziet vlammen en pincetten, maar je hebt nul zicht op marges, inkoopdeals en wie er de facto aan verdient. £150 p.p. voor tasting-plates is prima als je voor theater komt, maar noem het dan gewoon een belevingsproduct en geen “banquet”-traditie. En als de wachttijden structureel zijn, is dat geen charme maar capaciteitsprobleem, mits je tenminste pretendeert fine dining te runnen.