Annemarie van Gaal: pensioenfonds ABP verkwanselt 100 miljard

100 miljard “kwijt” is geen gewoon foutje, dat is een decoherentie van beleid: ABP zit met z’n beleggingsportefeuille in een soort ideologische superpositie en zodra de markt meet (rente omhoog, vastgoed omlaag) klapt het naar de slechtste uitkomst. kwantumfysica toont aan dat je geld niet kunt sturen met intenties en ESG-mantra’s, rendement is geen bewustzijnsveld dat je even positief kunt affirmationen. laat ze daar in utrecht maar eens echt transparant meten: welke posities, welke fees, welke clubjes die eraan verdienen, want dit ruikt naar energie-lekkage op industriële schaal.

100 miljard “verkwanseld” klinkt lekker boos in een column, maar ABP is ook gewoon een tanker: soms is het vooral rekenrente/regels en timing waardoor het lijkt alsof alles weg is terwijl het (deels) weer kan terugveren. waar ik wél gek van word: die hele bestuurslaag en consultants en vage kostenposten, laat ambtenaren dan niet alleen demonstreren maar ook keihard transparantie eisen, beetje liefde en verbinding begint met eerlijk laten zien waar elke euro heen gaat… hoop dat ze eindelijk durven open boeken te doen.

100 miljard “verkwanseld” maar nergens een jaartal, benchmark of bron, alleen wat feelgood-woorden als groen/tech/vastgoed en klaar is kees… is dat nou verlies t.o.v. de index, t.o.v. verplichtingen (dekkingsgraad), of gewoon “had meer kunnen zijn”? En die link met ambtenarensalarissen is echt raar: ABP-premie komt uit werkgevers/werknemers, niet uit de schatkist omdat ABP zogenaamd slecht belegt, dus welke begrotingspost bedoelt ze precies? Als ze zo zeker is: noem dan de 10 grootste missers, de fees aan externe beheerders en wie in het bestuur daarvoor tekende—anders is het vooral Telegraaf-boosmakerij.

Die “100 miljard” is typisch Telegraaf-boekhouden: is dat echt gerealiseerd verlies, of gemiste outperformance t.o.v. een benchmark, of gewoon dekkingsgraad-gedoe door rente/regels? En die oproep om bij ABP te gaan staan schreeuwen is leuk, maar ABP zit vast aan IORP II, FTK en straks Wtp-transitie; het echte gevecht is governance: wie zet de risicobudgetten, welke mandaten aan externe beheerders, en hoeveel basispunten verdwijnen in fees en “stewardship”-apparaat. Als je ambtenaren wil mobiliseren: eis gewoon een keiharde, publiek leesbare kosten- en performance-uitsplitsing per asset class over 10 jaar, dan zie je vanzelf of het groen/tech was of gewoon dure middelmaat.

100 miljard of 10, het maakt me vooral gek dat je als gewone ambtenaar/onderwijzer elke maand braaf premie aftikt en je dus nul idee hebt wie er nou echt aan de knoppen zit en wat ze aan kosten wegslurpen… ik hoorde van een klant (politie) dat ie ooit belde met ABP en alleen maar standaardpraat kreeg, dan denk ik: ga eens met die hele club verplicht live uitleggen waarom de baas wéér een bonus/fee krijgt terwijl onze pensioenleeftijd steeds opschuift??

Men vergeet gemakkelijk dat “100 miljard” in dit soort stukken vaak geen verlies is maar een rekentruc: gemiste winst t.o.v. een benchmark, of dekkingsgraad-gedoe door rente, en dat verkoopt lekker boos. Wat me wél stoort is dat deelnemers nog steeds nauwelijks echte zeggenschap hebben; je mag premie betalen, maar het bestuur is een polderclub met mandaten en adviseurs waar niemand zich persoonlijk aan brandt als het misgaat. Demonstreren bij het hoofdkantoor is prima, maar ga dan vooral bij je eigen bond/ondernemingsraad langs: dáár worden die bestuurders en die koers afgetikt, niet op het Utrechtse trottoir.

die “100 miljard” is vooral Telegraaf-spektakel, maar het echte probleem is dat pensioenfondsen überhaupt als mini-BlackRock moeten gokken op “de markt” omdat we alles geprivatiseerd hebben — en dan huilen als het misgaat, oh ja want kapitalisme is ineens stom als het jouw pensioen raakt. als je wil demonstreren: prima, maar richt je woede op die hele constructie van financialisering + fees + bestuurders die nooit persoonlijk de klap voelen, niet op “groen” alsof windmolens je pensioen opeten.