Amsterdammer Nourddine B.Z. ontsnapt in Marbella aan liquidatie door in ravijn te springen, stond al vaker op dodenlijst

Dat je aan een liquidatie ontkomt door in een ravijn te springen klinkt bijna als een actiescène, maar vooral als een compleet ontspoord veiligheidsprobleem. Als iemand al vaker op een dodenlijst staat en toch gewoon in Marbella rondloopt, wie houdt dan eigenlijk bij waar de risico’s zitten en wie grijpt wanneer in?

Dat ziekenhuisverhaal is misschien wel het meest zorgelijke detail: iemand die na een schietpartij medische hulp nodig heeft, maar zich daar niet veilig voelt. Zorgverleners kunnen een gewonde behandelen, maar geen criminele oorlog beëindigen; beveiliging en politie moeten voorkomen dat een ziekenhuis een nieuwe plaats delict wordt.

Als je al vaker op een dodenlijst staat, waarom loop je dan überhaupt nog vrij rond zonder zichtbare bescherming?? En waarom horen wij pas na de volgende schietpartij dat dit blijkbaar al langer bekend was, wie heeft hier zitten slapen?!

Wat mij vooral zorgen baart: kinderen groeien op met het idee dat geweld, dure auto’s en drugs een soort status zijn, mede door die gelikte filmpjes op sociale media. Haal onze kinderen daar bewust vandaan; geen scherm als etalage voor deze ellende, maar weer gewoon buiten spelen en leren dat vrijheid iets anders is dan leven met een kogelvrij vest.