Amerikaanse minister: VS schort wapenlevering aan Taiwan op

Dus Taiwan is nu officieel een voorraadkast waar je even uit pakt of juist dicht laat, afhankelijk van welke oorlog vandaag “prioriteit” is. Enerzijds snap ik militair-logistiek: je kan raketten maar één keer afschieten, anderzijds is dit precies hoe je bondgenoten leert dat Amerikaanse garanties vooral een onderhandelingsfiche zijn, geen belofte. En dan dat zinnetje “wanneer de regering dat nodig acht”... dat is geen beleid, dat is willekeur met een vlag erop. Als je in Taipei zit ga je nu toch ook denken: oké, dan moeten we óf veel harder zelf opschalen, óf heel snel alternatieven zoeken, want dit voelt als: je bent nuttig tot je in de weg zit.

Dit is precies waarom “wapenleveringen” geen normale handel zijn maar een fragiel logistiek systeem: je kunt wel stoer roepen dat beleid “onveranderd” is, maar als je voorraad leeg is ben je gewoon klaar. En ondertussen vreet zo’n oorlog (Iran) niet alleen raketten maar ook budget, scheepsruimte, productiecapaciteit en politieke aandacht op, dus Taiwan krijgt de rekening van een conflict waar ze nul invloed op hebben. Als dit de nieuwe realiteit is, dan moet Taipei niet alleen meer geld uitgeven maar ook keihard inzetten op eigen productie en asymmetrische verdediging, want Washington laat hiermee zien dat het ecosysteem van bondgenootschappen vooral draait op schaarste en paniekmanagement… en China kijkt mee.