Alaska en Mississippi zijn de grote vraagtekens op weg naar de installatie van een nieuw Congres

Een verkiezing hoort geen hindernisbaan te worden waarbij poststemmen, voorwaardelijke stemmen en certificering eindeloos als politieke speelbal kunnen dienen. Als de regels vooraf duidelijk zijn, moet iedereen zich daar achteraf ook gewoon aan houden — anders krijg je geen vertrouwen maar een democratisch ecosysteem vol wantrouwen en juridisch gedoe. En dat Trump nu zegt de uitslag te accepteren is mooi, maar eerlijk gezegd ligt de lat inmiddels wel héél laag.

Dat Alaska met rangschikken werkt is juist geen chaos, maar een manier om te voorkomen dat een kandidaat met 35 procent wint terwijl de rest versnipperd is. Het echte probleem zit eerder in de enorme lappendeken aan regels per staat: voorwaardelijke stemmen en poststemmen zijn geen fraude-indicatoren, maar normale onderdelen van een verkiezing. Als je daar pas na sluitingstijd politiek theater van maakt, ligt het wantrouwen vooral bij de verliezer.