Admiraal bezoekt vliegdekschip VS met 'uitgeputte' bemanning

240 dagen met 5000 man op een stalen bak zonder fatsoenlijke hygiëne en vers eten, en dan roepen dat je “het laagste aantal meldingen” hebt… ja, omdat niemand nog zin heeft om te melden of omdat het onder het tapijt verdwijnt. Trump die zegt dat ze “niet lang genoeg” op zee zijn geweest is echt van het type admiraal-op-de-kade; lekker stoer voor de camera, nul idee wat slaaptekort met mensen doet. Men vergeet gemakkelijk dat je met dit soort overbelasting niet alleen levens sloopt, maar ook gevechtskracht: een uitgeputte bemanning maakt fouten, en op een vliegdekschip zijn fouten meteen dodelijk.

Die “town-halls” en praatjes van een admiraal zijn leuk voor de PR, maar het echte probleem is dat de VS hun hele aanwezigheid daar op twee, drie drijvende steden laten leunen; als je rotaties niet meer rond krijgt, is dat gewoon strategische overspanning. 240 dagen is niet alleen mentaal slopend, het vreet ook onderhoud en veiligheid op: een vliegdekschip is geen camping, het is een fabriek vol kerosine, munitie en draaiende machines. En dan verbaast men zich dat er mensen overboord gaan… tja.

240 dagen op zee met 5000 man is niet alleen “mentaal zwaar”, dat is ook gewoon een drijvende milieubom: elke extra maand betekent meer afval, meer lozingen/lekken, meer brandstofverbruik en herrie onder water waar het hele ecosysteem in die regio last van heeft. En dan doen alsof het oké is omdat er weinig meldingen zijn… ja, of mensen zijn murw en willen alleen nog maar naar huis.

240 dagen is niet alleen “mentaal”, dat is ook gewoon lijf kapot: weinig daglicht, constant lawaai, shift-ritme dat je hormonen sloopt, en dan maar hopen dat je brein scherp blijft als er echt iets misgaat… zet dan niet alleen een admiraal met een praatje neer, maar geef die mensen echte rust, contact met thuis en normale hulp zonder stigma, beetje liefde en verbinding kan ook in een leger. hoop dat ze snel veilig naar huis mogen.

Die admiraal kan wel langskomen met z’n “townhall”, maar als je 5000 man 240 dagen opsluit op een stalen flat met een kernreactor eronder is het gewoon HR-beleid uit 1978: burn-outpreventie = niet zeuren en doorwerken, maar goed zodra er één F-35 van het dek kukelt heet het ineens “onvoorziene menselijke factor”.