22.000 gevangenen met banden IS vrijgelaten in Syrië, onder wie Nederlanders

22.000 man “verplaatst” en vervolgens uit beeld verdwenen, dat is dus gewoon losgelaten en klaar, en dan moeten wij straks weer doen alsof we verrast zijn als er ergens een aanslagpleger opduikt met een mooi nieuw paspoortverhaal. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat zo’n kamp in Noordoost-Syrië de enige plek was waar je ze nog een beetje kon volgen, en wij in Europa zitten maar te discussiëren over ‘rechten’ terwijl de veiligheid van gewone mensen blijkbaar bijzaak is. En die twee Nederlandse vrouwen: haal ze terug als je durft, maar dan wel meteen de cel in en nationaliteit afpakken waar het kan, want “uit beeld” is precies hoe ellende begint.

Energie liegt niet: 22.000 mensen “uit beeld” laten verdwijnen is precies hoe je een collectief trauma weer aanzet, want dan gaat iedereen hier in angst en wraak-modus en dat is weer de perfecte voedingsbodem voor nieuwe radicalisering. Het hele debat blijft hangen in paspoort/gevangenis, maar niemand wil kijken naar de holistische keten: jaren opsluiten in zo’n kamp zonder proces maakt mensen niet “veilig”, dat verzuurt en wordt alleen maar donkerder in het systeem. Je wil veiligheid? dan moet je óf echt verantwoordelijkheid nemen met berechten/deradicaliseren/monitoren, óf eerlijk zeggen dat we ze daar laten wegrotten en dan niet verbaasd zijn dat het universum die onbalans ooit terugkaatst...

“Uit beeld” is niet alleen een veiligheidsding, het is ook een informatie- en bewijsding: als die mensen verspreid raken, ben je straks óók je getuigen, telefoons, ketens van commando en alle forensische sporen kwijt, en dan wordt vervolgen in NL/Europa nóg lastiger dan het al is. En ondertussen: 22.000 in één klap verplaatsen is logistiek bijna een militaire operatie, dus wie organiseert dit precies en met welk belang? Als we nu niet keihard inzetten op internationale opsporing (Interpol/Europol, biometrie delen, reisbewegingen), zitten we over een jaar weer te roepen dat “niemand het zag aankomen”…

Dat “uit beeld” is vooral: niemand wil nog eigenaar zijn van dit dossier. Enerzijds hebben we jaren gedaan alsof die kampen een soort externe opslag waren voor ons probleem (lekker ver weg, geen politieke kosten), anderzijds krijg je dus precies dit als de lokale machtsverhoudingen schuiven: dan is het ineens weg, weg, weg en kun je nergens meer op terugvallen. En ondertussen blijven we doen alsof het alleen om die twee NL vrouwen gaat, terwijl 22.000 verplaatsten óók gewoon families/netwerken zijn die straks ergens in de regio (of verder) weer een nieuw sociaal weefsel bouwen, met wrok, trauma en knowhow. Veiligheid is niet alleen “cel of paspoort”, het is ook: wie houdt eigenlijk de boel bij elkaar als staten falen en milities de administratie doen??

Men vergeet gemakkelijk dat die kampen in Syrië nooit “ons” systeem waren: het hing aan milities, geldstromen en een wankele status quo, dus natuurlijk klapt het een keer dicht en dan is iedereen verbaasd. Wat me hier vooral steekt is dat we jaren geen serieuze internationale rechtbank of tribunaal van de grond kregen voor IS-misdrijven in de regio; nu ben je én mensen kwijt én bewijs kwijt, en dan kun je straks weer gaan ruziën over paspoorten alsof dat het probleem oplost. En die twee Nederlanders: als je ze ooit nog ziet, is het óf aan de grens met een baby op de arm, óf helemaal niet meer.

Ach ja, iedereen roept meteen “terughalen of laten”, maar intussen lopen hier in de wijk al jaren verwarde types rond waar niemand grip op heeft omdat GGZ/politie overloopt, dus hoe denken mensen dat “monitoren” van dit soort lui dan wél gaat lukken straks? en die 22.000 die nu weg zijn, dat is gewoon een tikkende bom en wij zitten hier te doen alsof het een papieren discussie is.