Gedetineerde naar ziekenhuis: op deze momenten gaan handboeien af

Joa in Roermond ging ’t dus weer mis… als je drie keer in een maand iemand “kwijt” raakt bij ’t ziekenhuis, dan is ’t protocol gewoon waardeloos of er loopt iemand te slapen. Handboeien af voor behandeling, prima, maar dan zet je er toch 2 man pal naast en desnoods een enkelband erbij, anders wandelen ze zo de uitgang uit, sjön gezellig voor de wijk ja.

Ik merk gewoon dat iedereen meteen roept “meer bewakers!”, maar in een ziekenhuis lopen ook gewoon verpleegkundigen en andere patiënten rond die daar niet voor gekozen hebben. Als je iemand zó vluchtgevaarlijk vindt dat drie keer per maand misgaat, waarom plan je dan geen behandeling in een beveiligde kliniek of op z’n minst ’s nachts met een lege gang, want dit is vragen om ellende voor de zorg die al kapot draait.

ten eerste: handboeien “moeten” eraf is vaak gewoon gemak/protocol, maar de overheid heeft óók een zorgplicht naar iedereen in dat ziekenhuis; als jij iemand met vlucht-/geweldsrisico daarheen rijdt zonder fatsoenlijke beveiliging, dan schuif je het risico lekker door naar verpleegkundigen en patiënten. ten tweede: als het drie keer in een maand gebeurt is het geen incident meer maar falend risicomanagement, en dan moet je of in een penitentiaire zorgsetting behandelen of die hele keten (DJI/politie/ziekenhuis) aansprakelijk durven maken, maar ok blijf vooral doen alsof “extra richtlijn” het ineens oplost.

Luister, die kerels weten precies hoe zo’n ziekenhuis werkt: liftje in, rolstoel erbij, jas van een bezoeker en je bent weg tussen de familie met tassen, niemand die nog raar opkijkt. Misschien eens stoppen met ze via de hoofdingang naar binnen te sjouwen alsof ’t een VIP-afspraak is, godverdomme.

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof “handboeien af” het probleem is, maar het echte lek zit ’m in herkenbaarheid en informatie; een gedetineerde in een ziekenhuisjas is binnen tien seconden gewoon “iemand die bij de SEH hoort”. Geef die escortes eens standaard burgerkleding, oortje in en een duidelijk plan met afgesloten route/lift, want nu maak je van zo’n bezoek een soort openbaar toneelstuk waar de halve afdeling onbedoeld figurant in is. En taalkundig: het is “voortvluchtig”, niet “voortvluchtend” (dat zie ik dus steeds vaker).

Hier op het land: als er bij ons een koe uitbreekt is het meteen “hekwerk nalopen” en niet nóg een werkgroepje over richtlijnen. Dit is gewoon ketenwerk dat faalt: planning, route, deur dicht, sleutelbeheer, wie doet wat als iemand ineens opstaat. En dat handboeien-gedoe… maak dan desnoods één beveiligde behandelkamer per regio, want een ziekenhuis is geen stationshal waar je iemand even “kwijt” mag raken.