Zelf zonnestroom doorverkopen kan oplossing zijn voor stoppen salderen, maar het komt maar niet van de grond

Men vergeet gemakkelijk dat “energiedelen” in Nederland meteen verandert in een juridisch moeras: leveranciers, netbeheerders, belastingen, meetcodes, privacy, noem maar op. Intussen wordt salderen wél gewoon afgeschaft en mag de burger het uitzoeken met een terugleververgoeding van een paar cent; lekker vertrouwen wekken zo. Laat mensen gewoon binnen straat of VvE direct aan elkaar leveren tegen een simpel tarief, klaar, en stop met dat gepruts waar alleen consultants beter van worden.

Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort “delen” alleen werkt als het net en de meting simpel zijn, en dáár zit nou net de kink: die slimme meter ziet wel wat je afneemt en teruglevert, maar niet aan wie je het zogenaamd verkoopt, dus dan ga je weer met virtuele boekhouding lopen schuiven en daar verdient vooral de tussenpartij aan. En ondertussen blijft de echte bottleneck gewoon het overvolle net op zonnige middagen; je kunt je buurman wel goedkoop stroom “verkopen”, maar als de omvormers al afschakelen omdat de spanning oploopt is er niks te verdelen behalve frustratie. Maak thuisbatterijen en wijkaccu’s eens fatsoenlijk aantrekkelijk (en stop met die terugleverkosten-circus), dan heb je tenminste iets aan je panelen als salderen weg is, want dit energiedelen klinkt leuk voor op een beleidsborrel maar de praktijk is weer typisch NL: papierwerk eerst, techniek later.

Wie het ziet, ziet het: dit “energiedelen” gaat nooit echt de bedoeling zijn, want dan verdien je als grote leverancier en de belastingdienst minder aan al dat heen-en-weer gedoe. Eerst hebben ze iedereen panelen aangesmeerd met salderen (ik was zelf ook zo, braaf investeren), en nu maken ze het expres zo ingewikkeld dat je vanzelf denkt: laat maar, neem maar die paar cent en betaal die terugleverkosten!! Uiteindelijk draait het om controle: jij mag opwekken, maar alleen op hún voorwaarden en via hún loket.

Energiedelen is leuk op papier, maar je blijft alsnog energiebelasting/BTW en leveringsplicht-gedoe houden, dus “even aan de buurman verkopen” wordt bijna automatisch een mini-energieleverancier spelen. Overigens: wat veel mensen niet weten is dat je de piek vooral moet verplaatsen (middag → avond) en dat lukt sneller met simpele dingen als boiler/EV/laundry op zonnestroom + dynamisch tarief dan met een juridisch circus. En ja, zonder netverzwaring ga je op die zonnige middagen nog steeds omvormers zien aftoppen, dus dan deel je vooral administratief terwijl de fysica al op slot zit...

Energiedelen klinkt alsof je “gewoon” aan je buurman levert, maar juridisch gezien blijft het bijna altijd levering via het publieke net en dan komt de energiebelasting gewoon weer om de hoek kijken, tenzij je hele rare uitzonderingen gaat bouwen. En dan zit je nog met aansprakelijkheid: als jouw buurman denkt een vaste prijs te hebben en z’n app/partij valt om, wie mag hij dan bellen… de gemeente? netbeheerder? succes. Ik vermoed dat het pas gaat lopen als het in de wet net zo simpel wordt als een VvE-servicekostenpost, anders blijft het hobby voor pilots en PowerPoints.

hier op het erf zou ik best wat stroom “delen”, maar dan wil ik wel dat het ook echt bij de buurman landt en niet eerst door drie loketten en twee keer belasting heen moet. en ondertussen worden we wél geacht te investeren in panelen, laadpaal, warmtepomp… maar zodra het werkt trekken ze de spelregels weg; ja ja, laat uw ja ja zijn, maar bij energie is het elke keer misschien.