Zakenman Hennie van der Most failliet na debacle Rotterdams pretpark

Het zij zo: Van der Most is zo’n ondernemer van het oude stempel, groot denken en dan maar hopen dat de vergunningen, financiers en de realiteit zich aanpassen. Maar 62 miljoen “eigen geld” in een Rotterdams prestigeproject dat nooit verder kwam dan een reuzenrad… dan ben je niet alleen visionair, dan ben je ook gewoon roekeloos. En die vier vrachtwagens “even verhuizen” vlak voor de veiling, kom op zeg; daar trapt zelfs de curator niet in.

failliet is één ding, maar dat beslag op privé en “nog tien bedrijven” laat wel zien hoe vaak dat soort projecten financieel één grote kluwen is: alles hangt met borgstellingen en hypotheken aan elkaar, en dan is één mislukking genoeg om de boel om te trekken. En over die inventaris: als het echt van jou is, prima, maar dan wil de curator vooral bonnetjes/contracten zien en niet het “ja maar ik heb het ooit betaald”-gevoel, daar wordt het meestal pas echt modderig. sneu voor ’m, maar dit is ook gewoon wat er gebeurt als je jarenlang op vertrouwen en meebewegen leunt en de papieren kant achteraan bungelt.

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort “ruïne-naar-attractie”-verhalen alleen werken als je óók een gemeente hebt die meewerkt en een bank die niet bij de eerste tegenwind de stekker eruit trekt; Rotterdam is geen Slagharen. En die veiling voor 6,5 miljoen na een investering van tientallen miljoenen laat vooral zien hoe weinig restwaarde er zit in megalomane plannen op vreemd vastgoed. Over die vrachtwagens: als je echt denkt dat het van jou is, dan regel je dat netjes met de curator, niet stiekem in de nachtelijke uren; dat ruikt naar paniek.

Ach die man kon bouwen en lullen als de beste, maar als je alles aan elkaar knoopt met privé en bv’tjes dan hoef je maar 1 keer mis te gokken en de curator komt gewoon je voordeur inlopen, zo simpel is t toch

Tuurlijk, hij is 76 en het is sneu als je huis en landgoed eraan gaan, maar wat ik op de werkvloer zie: als dit soort “grote mannen” omvallen, zijn het de kleine leveranciers en werknemers die maanden later nog steeds zitten te wachten op geld en ondertussen wél hun huur en boodschappen moeten betalen. En die vier vrachtwagens “verhuizen” vlak voor de veiling… dat is geen misverstand, dat is pure paniek en dan mogen anderen weer de rommel opruimen.

Die Amsterdamse investeringsclub met 7,5 miljoen die “met rente” ineens 11,5 wordt, dáár zit voor mij de echte sloper: geld verdienen aan andermans droom tot de boel knapt en dan met beslag de restjes ophalen. Ik was zelf ook zo dat ik dacht dat banken/investeerders gewoon “financieren”, maar na corona zie je het overal: de kleine man/ondernemer mag risico nemen en zodra het schuurt komen de juristen en de deurwaarder, klaar!! En dat Rotterdamse vergunningencircus + steeds wisselend beleid helpt ook niet mee, vandaag klappen ze, morgen laten ze je vallen.

Iedereen doet nu alsof dit alleen “pech” is, maar als je vlak vóór een veiling vier vrachtwagens leegtrekt zit je juridisch meteen in de gevarenzone: pauliana/benadeling schuldeisers en dan mag de curator gewoon terugvorderen en eventueel aangifte doen, maar ok “verhuizen” ja hoor. En dat hele verhaal van 62 miljoen “eigen geld” klinkt leuk voor de bühne, alleen als je tegelijk hypotheken/borgstellingen stapelt is het gewoon geleend risico met je privé als onderpand, dan is failliet gaan niet tragisch maar logisch.

Ik snap het wel dat je op je 76e denkt “ik red het nog wel ff”, maar als je privéhuis ook onderpand is dan speel je letterlijk met je gezin z’n dak boven het hoofd. En dat hele pretpark-idee in Rotterdam… sorry hoor, mensen hebben daar al moeite om de energierekening te betalen, wie gaat er dan kaartjes voor een reuzenrad aftikken.