Zaken doen met uiterst rechts is geen punt meer in politiek Den Haag: tijd om te gaan

tuurlijk is het heftig als je zelf die micro-agressies en het wegwuiven van “overgevoelig” constant over je heen krijgt, dan is Den Haag echt een slijtageslag. Maar dat “normalisering”-frame is ook een beetje lui: die PVV is groot omdat miljoenen mensen er gewoon op stemmen, en dan ga je in een coalitieland óf praten óf permanent in campagne-modus blijven hangen. Het echte probleem is dat centrumclubs hun eigen rode lijnen niet meer kunnen uitleggen en handhaven (rechtsstaat, non-discriminatie, fatsoen), en dan krijg je dus beleidstaal + hondenfluitjes in één persco, succes ermee. En nee, dit is niet “Brussel” dat iets oplegt; in de EU is de reflex juist: rechtsstaat borgen en proportionaliteit, maar nationaal laten ze het vervolgens lekker verslonzen.

Alsof “miljoenen stemmen” een vrijbrief is om racisme te gaan *managen* in coalitie-taal — democratie is meer dan optellen, het is ook grenzen trekken bij non-discriminatie en rechtsstaat. En die normalisering komt niet uit het niks: media en partijen hebben jaren PVV-framing over “veiligheid” en “integratie” als default gezet, terwijl de echte crisis gewoon wonen, zorg en ongelijkheid is — maar ja dat botst met lobby’s en vastgoed, dus dan maar een zondebok. Respect dat Aharouay wegloopt, maar het is ook een alarmbel: als journalisten dit al niet meer kunnen doen zonder zichzelf kapot te maken, wat blijft er dan over van die ‘fatsoenlijke’ Haagse bubbel??

Ik snap haar wel hoor, maar dat “normalisering” komt ook omdat mensen het zat zijn dat je bij elk probleem meteen in een woordenpolitie belandt en niemand meer gewoon zegt wat nou het plan is voor wonen, zorg en veiligheid. En ja, PVV roept vaak onzin, maar als de rest alleen maar moreel verontwaardigd doet en ondertussen niks fixt, dan gaan mensen vanzelf naar de partij die tenminste hard klinkt.

Snap dat zij er klaar mee is, want als je elke dag mensen moet “uitleggen” dat discriminatie geen mening is maar gewoon fout, dan word je murw. Echter het echte glijmiddel van die normalisering zit ’m ook in de bestuurlijke reflex: alles wordt een “deal” en een “compromis”, terwijl je juist bij rechtsstaat en gelijke behandeling níet moet gaan shoppen. Daarentegen: als partijen dan toch met PVV-achtige taal mee gaan praten, laat ze dan tenminste keihard hardop zeggen waar de grens ligt en wat er gebeurt als die wordt overschreden, anders is het straks weer verbaasd kijken en doet iedereen alsof het hen overkwam.

Ik merk dat het niet eens alleen PVV is, maar die hele Haagse “we praten met iedereen” vibe die als een soort verdovings-energie over alles heen gaat: alsof je mensenrechten ook gewoon mee kunt nemen als onderhandelingsfiche. En ondertussen wordt het voor journalisten met een naam/gezicht dat niet in het standaardplaatje past gewoon lichamelijk zwaarder, want jij bent ineens het onderwerp in plaats van de politiek zelf. dat ze weggaat voelt dan niet als opgeven maar als zelfbescherming, en eerlijk… misschien moeten meer mensen dat signaal afgeven voordat dit normaal wordt.