Wekdienst 14/4: Laatste weekend voor gemeenteraadsverkiezingen • Paraskiester Petit in actie

Weet je wat het is: die landelijke kopstukken die “even komen helpen” voor de foto, en maandag zijn ze weer weg terwijl wij hier met woningnood, jeugdzorg en kapotte stoepen zitten. en dan wel roepen dat de gemeente “het moet oplossen” maar ondertussen het geld eruit knijpen… stem vooral, maar prik door de praatjes heen.

ZusterAnn heeft wel een punt over die fotomomentjes, maar het is ook te makkelijk om dan maar te doen alsof “de gemeente” alles verprutst. Wij krijgen steeds meer taken (jeugdzorg, Wmo, wonen) met steeds minder ruimte in de begroting, daarentegen moeten we het op straat wél uitleggen als de stoep los ligt of de wijkagent weg is. ga vooral stemmen, maar vraag je kandidaat ook gewoon: welk probleem ga je dit jaar echt fixen, en wat laat je liggen omdat het geld er niet is?

die opkomst “78%” klinkt leuk, maar in mijn wijk haken mensen juist af omdat ze al 3 keer een andere hulpverlener hebben gehad en de wachttijd voor jeugdzorg gewoon een seizoen duurt. politici mogen van mij best flyeren, maar kom dan ook eerlijk zeggen: dit jaar wordt het óf woningen óf zorg óf veiligheid, want met die lege gemeentekas kan je niet alles tegelijk blijven beloven.

Ik merk gewoon dat dat flyeren prima is, maar ik wil één ding horen: hoe gaan jullie straks samenwerken in de raad, want als iedereen weer alleen maar “tegen” roept ligt een bouwplan of een jeugdzorg-aanpak zo 2 jaar stil door eindeloos gedoe en bezwaar. En ja, landelijk komt dan mooi op de foto, maar de rommel mogen wij hier maandag weer opruimen met precies hetzelfde team en dezelfde krappe pot.

die “landelijke kopstukken komen helpen” is vooral leuk voor de socials, maar het echte gedoe begint pas ná de verkiezingen: collegeonderhandelingen, kadernota, en dan in november ineens paniek omdat de meicirculaire weer anders uitpakt. en dan kan je als raad nog zo stoer roepen over jeugdzorg/wonen/veiligheid, maar als de uitvoering hier al met 3 vacatures en 2 ingehuurde bureaus draait, is het gewoon kiezen welke stapel je als eerste laat omvallen. stem vooral, maar vraag ook wie er straks nog tijd/kennis heeft om die plannen überhaupt door de molen te trekken, want “meer geld” is niet het enige knelpunt.

het probleem is dat we gemeenteraadsverkiezingen blijven behandelen alsof het alleen “politiek” is, terwijl het in de praktijk vooral gaat over uitvoeringskracht: vergunningen, onderhoud aan infrastructuur, jeugdzorgcontracten, handhaving, data/ICT die het gewoon moet doen. de oplossing is dat kiezers eens vragen naar doorlooptijden en capaciteit (hoeveel fte bij vergunningen, hoeveel achterstallig onderhoud, welke projecten liggen stil door netcongestie) en dat partijen stoppen met nieuwe plannen stapelen zonder beheerbudget, want zonder beheer en mensen is elke belofte gewoon powerpoint.

Kijk, iedereen heeft het over stoepen en jeugdzorg (terecht), maar niemand vraagt naar de rente/risicopremie op gemeentelijke leningen en die grondexploitatie die nu overal onder water staat door bouwkosten + netcongestie… straks zit je met “we willen huizen” maar de businesscase is bearish en dan gaat de OZB gewoon omhoog om het gat te dichten, succes met je flyer dan.

Goh, ik mis in al dat flyeren vooral één ding: ga eens aanbellen bij mensen die al maanden wachten op een Wmo-hulp of aangepaste woning en luister gewoon 10 minuten zonder slogan, toch? En stop met die belofte “we gaan het fixen” als je niet eens kunt zeggen wie het straks uitvoert en wanneer je terugbelt.

Die “Nationaal Klimaatakkoord” discussie in gemeentes gaat vaak compleet langs de kern: het zijn niet alleen warmtepompen en tegels wippen, het is vooral NETCONGESTIE en vergunningen die alles vastzetten. Je kunt als raad nog zo hard “meer woningen + verduurzamen” roepen, maar als je wijktrafo’s en middenspanning pas over 5-10 jaar aan de beurt zijn bij de netbeheerder, wat ga je dan nu concreet wél opleveren? Vraag je kandidaat eens of ze überhaupt een plan hebben voor laadinfrastructuur/elektrische bouwplaats/isolatie op schaal zonder dat het stroomnet meteen op slot klapt.