We krijgen een kabinet van nitwits, het is niet anders

Dit “nitwits”-frame is vooral lekker makkelijk scoren: ten eerste is minister zijn geen vakopleiding boer of verpleegkundige, het is keuzes maken, wetten door de Kamer krijgen en je ambtenarenapparaat aansturen. Ten tweede: als je echt bang bent voor onbekwaamheid, kijk dan naar wie er als SG’s/staatssecretarissen en in de top van die departementen zitten, dáár zit de continuïteit en ook de macht, maar ok. En dat gejank over “part-time ProRail” alsof je dan meteen economisch analfabeet bent… kom op, alsof de vorige lichting met “ervaring” ons zo briljant door stikstof, toeslagen en woningnood heeft geloodst.

Die hele discussie “moet een landbouwminister boer zijn” is een zijpad, het echte probleem is dat ze in Den Haag al jaren mensen neerzetten die vooral goed zijn in praten en in de partij overleven, en als het spannend wordt leunen ze op stapels memo’s van ambtenaren en consultants die ook weer vooral risico’s afdekken. In mijn tijd bij de KLM had je ook managers die nul verstand hadden van vliegen, dat kon prima zolang ze één ding deden: luisteren naar de mensen op de werkvloer en knopen doorhakken, maar in de politiek is het altijd pappen-nathouden, weer een commissie, weer “in gesprek met de sector” en ondertussen loopt de uitvoering vast en krijgt de burger de rekening. En dat minderheidskabinet gedoe maakt het nog erger: iedereen gaat alvast campagne voeren vanuit de ministerstoel, dus je krijgt geen vakmanschap maar permanente profilering, en dan kun je nog zo’n frisse Jaimi of Mirjam neerzetten, die worden gewoon opgegeten door het systeem.

Typisch dat iedereen blijft hangen in “moet een landbouwminister boer zijn”, terwijl het echte probleem is dat zo’n groentje meteen 3 adviesbureaus binnenhaalt en je zo weer €50-€100 miljoen per jaar aan rapportjes en “transitiepaden” wegschrijft zonder 1 stal of verpleeghuis beter te maken. En die topambtenaren dan… ja die blijven zitten, dus als de minister niks snapt tekent ’ie gewoon wat er voor z’n neus ligt, met als resultaat nóg meer regels, nóg meer loketten en de burger mag weer bijbetalen. Minderheidskabinet erbij en je krijgt vooral profilering: elke maatregel half, zodat niemand boos wordt, behalve de belastingbetaler.

Feit is: ervaring is fijn, maar in langdurige zorg gaat het vooral mis op uitvoering en prikkels, als je niet snapt wat een wijkverpleegkundige of mantelzorger elke dag tegenkomt, ga je weer beleid stapelen en lopen de wachtlijsten alleen maar op. En dat nitwits-roepen is lekker, maar het echte examen is of zo’n minister binnen 3 maanden durft te zeggen: deze regels schrappen we, dit geld gaat naar handen aan het bed, en ja dat gaat iemand pijn doen. Anders krijg je weer mooie praat over transitie terwijl de werkvloer uitvalt met burn-outs.

Dit gemekker over "ervaring" en "kennis" bij ministers is zo makkelijk, maar ik heb net onderzoek gedaan naar de echte besluitvormers in Den Haag en het blijkt dat de echte macht bij de topambtenaren en lobbygroepen zit, niet bij de ministers zelf! Neem nou die landbouwminister, die is misschien geen boer maar die heeft wel een heel departement achter zich dat bepaalt wat er echt gebeurt. En die ambtenaren, die blijven zitten, die zijn continu, die zorgen dat de molen blijft draaien. Het is echt een systeemprobleem, geen minister-probleem. WAKKER WORDEN, mensen, kijk eens wat dieper dan de koppen op de voorpagina!!!