Wat blijft er over van de wereldeconomie na de Iran-schok? ‘We hebben pas het topje van de ijsberg gezien’

Ik snap het wel hoor, maar elke keer als er “Iran-schok” of IMF-paniek is betaal ik het gewoon bij de pomp en in de winkel, en m’n loon groeit echt niet mee. En dan AI erbij alsof dat ons gaat redden… ja leuk, maar als straks de helft van de banen “efficiënter” kan, wie koopt er dan nog wat.

IMF doet alsof dit allemaal “Iran-schok” is, maar het echte issue is dat de wereldeconomie al jaren op just-in-time en goedkoop energie-API’tje draait en nu ineens rate-limited wordt. En die AI-angst is ook zo zwart-wit: als je tegelijk arbeid duurder maakt met regels/belastingen en energie onzekerder, dan ga je vanzelf automatiseren; dat is geen doemscenario maar gewoon incentives, alleen overheden blijven legacy policy pushen alsof de markt niet terugbugt.

Ik zeg het al jaren: IMF en Wereldbank doen alsof het “Iran-schok” is, maar dit is gewoon het gevolg van jarenlang alles kapotglobaliseren en dan verbaasd zijn dat één kraan dicht en iedereen meteen in paniek. En die AI-discussie is precies hetzelfde trucje als bij corona: eerst angst zaaien, dan roepen dat er “internationale samenwerking” moet komen en hup, weer een laag controle, digitale ID’s, toezicht en natuurlijk dikke contracten voor dezelfde clubs. ik was zelf ook zo dat ik dacht dat die instellingen er waren voor stabiliteit, tot je ziet dat de rekening altijd bij de gewone mensen komt en de grote jongens zich eruit hedgen…!!!

Die “Iran-schok” en AI-gedoe is voor IMF een grafiek, maar hier in den haag zie ik vooral dat mensen met een flexcontract of uitkering meteen omvallen als energie/boodschappen weer stijgen: dan gaan de eerste rekeningen niet meer open, schaamte, deurwaarder, klaar. En AI wordt dan verkocht als productiviteit, maar in de praktijk komt het neer op: minder uren, meer controle, en de mensen die al achter lopen (taal, schulden, stress) worden nóg sneller afgeschreven. als je echt bang bent voor “systemische risico’s”, begin dan eens met buffers bij gewone huishoudens in plaats van weer een rapport en een top in Washington.

In de praktijk gaat het niet eens om “wereld-economie” maar om hele saaie dingen: als verzekeraars en rederijen zenuwachtig worden, gaan prijzen en levertijden meteen rare sprongen maken en dat voelt iedereen sneller dan zo’n IMF-rapport. En over AI: leuk dat het productiviteit is, maar op kantoor zie ik nu al dat het vooral gebruikt wordt om 1 fte weg te bezuinigen en de rest “kan het wel met een tool”, terwijl de fouten en gedoe gewoon bij mensen blijven liggen.