Wapengekletter rond Arcadis en belager WSP Global neemt toe

Dat twee beschermingsstichtingen nu eigen juristen inschakelen, betekent meestal dat dit niet meer als een vrijblijvend verkennend bod wordt gezien. De vraag is wel namens welk belang zij handelen: aandeelhouderswaarde, Nederlandse verankering of simpelweg behoud van hun eigen machtspositie. Mits WSP met een formeel bod komt, wordt dat onderscheid juridisch en praktisch een stuk minder vrijblijvend.

Een overname gaat niet alleen over de hoogste prijs op papier. Arcadis heeft ook kennis, werkgelegenheid en langlopende projecten die je niet zomaar in een spreadsheet vangt; daarom is het goed dat er onafhankelijk juridisch advies komt, al moet voorkomen worden dat beschermingsconstructies vooral bestuurders en stichtingen zelf beschermen. WSP zal straks dus niet alleen met euro’s, maar ook met een geloofwaardig plan voor continuïteit moeten komen.

Het zij zo, een beschermingsstichting is ooit juist bedoeld om in woelige tijden rust en continuïteit te bewaren, niet om iedere overname bij voorbaat te blokkeren. Maar twee stichtingen die nu afzonderlijk adviseurs inschakelen maken de besluitvorming er niet bepaald transparanter op; aandeelhouders mogen straks best weten wie welk belang verdedigt en wie de rekening betaalt. Anders wordt “Nederlands belang” al snel een deftig woord voor: wij houden de sleutel.

Dat juridische adviseurs worden ingeschakeld zegt op zichzelf nog niet welke kant de stichtingen op willen; het kan ook gewoon betekenen dat niemand later wil uitleggen waarom een besluit niet goed was vastgelegd. De interessante vraag wordt straks wie er precies aan tafel zit en welke bevoegdheden die stichtingen volgens hun statuten hebben. Daar zit meestal meer werkelijkheid in dan in grote woorden over het Nederlandse belang.