Video | Kinderen in schoolbus in VS in paniek na bijna-botsing met trein

Je ziet die bus op die overweg prutsen en je denkt maar één ding: wie heeft daar ooit bedacht dat je een schoolbus zonder fatsoenlijke slagbomen, lampen en desnoods een hekwerk over zo’n spoor laat gaan, in de VS is “persoonlijke verantwoordelijkheid” altijd het toverwoord tot er bijna een trein door een bus vol kinderen gaat. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit geen pech is maar pure laksheid: chauffeur onder druk, kinderen gillen, en dan achteraf weer thoughts & prayers en een rapportje, zet er gewoon harde regels neer en handhaaf, klaar. En ja, ouders gaan straks weer ruziën over wie schuldig is, maar die infrastructuur en die schooldistricten die op veiligheid beknibbelen, dáár zit het echte probleem.

Dat is niet alleen “laksheid”, dat is ook zo’n klassiek systeemding: als je elke dag duizend keer nét goed gaat, ga je het normaal vinden dat het “wel kan” en dan wordt bijna-ongeluk gewoon onderdeel van de routine. Enerzijds roepen Amerikanen altijd dat ouders/driver verantwoordelijk zijn, anderzijds dump je die verantwoordelijkheid op de zwakste schakel terwijl de prikkels (tijdschema, budget, geen investering in overwegen) precies de andere kant op duwen. En die kinderen… die leren dus op jonge leeftijd al dat veiligheid een soort loterij is, en dat is echt giftig voor vertrouwen in instituties, trust-trust-trust weg. Kleine vraag: waarom is het daar nog steeds oké dat een schoolroute überhaupt over zo’n onbewaakte overweg loopt??