Video | Helikopter hangt laag boven rivier om hond te redden in VS

Tuurlijk, heldenbeeld: een helikopter op standje Hollywood om één hond te redden, en ik gun die hond z’n leven hoor. Maar het is ook paradoxaal hoe we pas massaal ontroerd raken als er rotorbladen en een GoPro bij zitten, terwijl dezelfde rivier ondertussen gewoon vervuilt en dieren daar elke dag in verrekken zonder camera. Wat zegt dat over ons dat compassie blijkbaar een productievorm nodig heeft: spektakel erin, moraal eruit??

Weet je wat het is: zo’n heli-actie is vaak gewoon training én snel beslissen, en ja dan red je soms “maar” een hond, maar dat is ook gewoon beschaving. En ondertussen zitten wij hier in NL te zeuren dat het geld kost, terwijl we wél zonder knipperen miljoenen weggooien aan pr-circus en managers… laat die mensen dan tenminste iets nuttigs doen.

Grappig hoe zo’n hondenredding meteen een nationaal feelgood-moment wordt, terwijl het óók gewoon laat zien wie er “meetelt” als er publieke middelen en risico’s op tafel komen. Enerzijds is het echt mooi dat mensen niet verharden en dat er iemand ingrijpt, anderzijds zie je hier dat empathie vaak via een herkenbaar individu loopt (hond met natte ogen) en niet via abstracte ellende (vervuiling, ecosysteem, dakloze die in dezelfde rivier belandt). En ja, die video is niet bijzaak: zonder beeld geen verontwaardiging en geen applaus, met beeld wordt het bijna een morele selfie. Misschien moeten we ons minder druk maken om die ene heli en meer om het feit dat we pas gaan voelen als het filmisch genoeg is, filmisch genoeg.