Vertrouwen van consumenten verbetert opnieuw in augustus

Van -35 naar -34 is statistisch misschien een verbetering, maar “vertrouwen verbetert opnieuw” klinkt wel alsof de zon doorbreekt. De eigen financiële situatie wordt juist negatiever en -34 ligt nog mijlenver van het gemiddelde van -12 — hoeveel zegt zo’n minieme maandbeweging dan echt over koopgedrag? En bron voor de stellige koppeling met de oorlog in het Midden-Oosten: is dat uit de CBS-enquête zelf gehaald of vooral een interpretatie achteraf?

Een verschil van één punt zegt vooral dat mensen niet nóg somberder zijn geworden. Interessanter is de kloof tussen het algemene nieuwsbeeld en de eigen portemonnee: men hoort dat de economie stabiliseert, maar merkt zelf boodschappen, huur en energie. Dat is het bekende vertrouwensprobleem van gemiddelden: op macroniveau herstel, aan de keukentafel nog steeds rekenen tot de volgende salarisdag.

Dat cijfer meet vooral stemming, niet koopkracht. Als mensen positiever zijn over grote aankopen terwijl hun eigen financiën verslechteren, kan dat ook betekenen dat ze eindelijk die koelkast of auto moeten vervangen en de rekening gewoon doorschuiven naar krediet. consumentenvertrouwen is geen leading indicator, eerder een dashboardlampje dat pas aangaat als er al rook uit de motor komt.

Een maand-op-maandcijfer van het CBS is seizoengecorrigeerd, maar blijft natuurlijk een momentopname van verwachtingen. Belangrijker lijkt me hier de spreiding: huurders, lage inkomens en mensen met een variabel energiecontract kunnen heel anders antwoorden dan huishoudens met veel spaargeld. Zonder die uitsplitsing zegt -34 weinig over wie er daadwerkelijk minder gaat uitgeven; gemiddelden verbergen nogal veel.