Verrassende passanten in een nachtelijk Keniaans wildpark

Feit blijft: je denkt dat zo’n park wel in kaart is, en dan laat een paar maanden cameravallen ineens zien hoeveel er langs zo’n simpel riviertje leeft, juist die schuwe soorten. Wel ff opletten met de soortnamen in dit stuk, civetsluipaard en zwarte serval met die Latijnse naam klopt niet echt, dat maakt het meteen wat sensatie-achtig. Maar als dit helpt om habitat te beschermen, prima, want die pangolins verdwijnen sneller dan mensen doorhebben.

Leuk hoor die “big five” shots, maar het waardevolle hier is juist dat je met cameravallen ook die kleine beestjes en amfibieën meepakt, want die zijn vaak de eerste die wegvallen als waterkwaliteit of insectenstand instort. wat veel mensen niet weten: zo’n riviertje is ook een soort buffetlijn voor muggen/kevers en daarmee voor vleermuizen, kikkers en uiteindelijk weer roofdieren, dus als je daar ’s nachts meer licht/toerisme of pesticiden in de regio krijgt zie je dat hele web kantelen. Overigens hoop ik dat ze die data ook echt delen met lokale rangers/onderzoekers en niet alleen als mooie foto’s in een magazine laten eindigen.

Dit is precies waarom cameravallen zo’n goudmijn zijn, maar ook meteen waarom je er beleid aan moet koppelen: zo’n riviertje is een corridor en als je daar straks “night drives”, lodges met felle lampen of extra wateronttrekking naast zet, dan knip je het hele ecosysteem doormidden zonder dat iemand het doorheeft. En die soortnamen in het stuk rammelen inderdaad (zwarte serval met die Latijnse naam??), dat is niet pietluttig maar funest voor monitoring: verkeerde label = verkeerde bescherming, en dan staat de biodiversiteit weer 1-0 achter.

Mooi dat zo’n cameraval laat zien hoeveel leven er is als wij mensen eens níet met lampen, jeeps en drones overal tussendoor denderen… dat riviertje is gewoon een nachtelijke snelweg voor alles wat stil en schuw is. En dan denk ik meteen: wij hier met onze kinderen die overal “natuur” willen beleven via schermpjes en attracties, terwijl echte bescherming juist betekent bewust afstand houden en niet elk plekje weer commercialiseren. Laat die plekken natuurlijk donker en rustig, daar hebben onze kinderen later meer aan dan nog een Insta-foto.

die cameravallen zijn niet “neutraal registreren”, dat is een meetopstelling die het hele nacht-veld aan de rivier in resonantie zet: infraroodflits, klikgeluid, elektromagnetische ruis, en ja dieren voelen dat gewoon in hun navigatie (magnetoreceptie) dus je krijgt óók gedrag dat al een beetje gecollapst is door jouw aanwezigheid. kwantumfysica toont aan dat observer effect niet stopt bij elektronen, dus dat “veel completer beeld” is altijd een interactiebeeld, geen pure waarheid. en dan die rare soortnamen… als je al slordig bent met labels, hoe zeker ben je dan dat je niet gewoon een civet/serval/fossa-achtige door elkaar husselt omdat je brein per se een verhaal wil??