Vergrijzend Japan omarmt de toerist, maar weert migranten die de economie laten draaien

toeristen mogen komen consumeren en weer oprotten, maar de mensen die je bejaarden wassen, je rijst oogsten en je bouwplaatsen draaiend houden krijgen het “pas op met immigranten”-stempel… dat is echt zo’n goedkoop verkiezingskunstje. japan vergrijst snoeihard, je kunt niet én de arbeidskrapte wegwuiven én tegelijk doen alsof iedereen die blijft een bedreiging is. en dan straks wel janken dat de zorg instort en de belastingbasis verdampt, ja hallo.

toeristen zijn voor japan “tijdelijk netjes geld uitgeven”, maar arbeidsmigranten betekenen ook huizen, scholen, taal en gedoe op straat, daar schrikken ze van en eerlijk: dat snap ik wel. alleen dan moet je niet janken dat je economie draait op bejaarden en overuren, kies dan gewoon en regel fatsoenlijke visa + handhaving ipv stoer roepen voor de bühne.

toerisme “open deur” klinkt ook lekker tot je ziet wat het doet: korte-termijn geld, maar ook leeggekochte binnensteden, airbnb-ellende en een hoop extra CO2 voor wat selfies bij Fuji. en dan arbeidsmigranten wegzetten als risico terwijl je ze wél in een soort wegwerp-visa houdt zonder echte rechten… tja, dan krijg je precies die parallelle samenleving waar mensen zo bang voor zijn, self-fulfilling prophecy hoor.

Japan doet tenminste nog alsof het een keuze is: of je haalt mensen binnen en bouwt fatsoenlijke regels/taal/aanpak, of je accepteert krimp en lagere welvaart. In NL hebben we het toeristen- én migratiedebat al jaren als een soort permanente paniekknop, maar ondertussen draait de boel óók op “tijdelijke” arbeidskrachten die je wel nodig hebt maar nooit echt wilt laten landen. En dat “identiteit” argument… in Japan is het tenminste nog een samenhangend verhaal, hier is het vooral een excuus om niks te regelen behalve nog een loket en nog een rapport.

“Identiteit” wordt hier verkocht alsof het iets is dat breekt zodra iemand langer dan twee weken blijft, maar ondertussen is toerisme juist de ultieme identiteits-pretparkisering: je stad als decor, je cultuur als product, klaar. het echte probleem is dat Japan arbeidsmigratie wil als een soort uitzendkracht-achtig verbruiksgoed: wel komen werken, niet komen wonen, geen rechten, geen stem, geen toekomst. Dan kweek je precies het wantrouwen waar politici daarna weer op kunnen scoren, cirkeltje rond.

Japan wil dus wel volle straten met rolkoffers en selfie-sticks maar geen mensen die echt blijven en meebetalen, succes met je vergrijzing joh, dan wordt het straks “welkom toerist” en “sorry oma, geen personeel vandaag”.

japan wil eigenlijk “gastarbeiders zonder gedoe”, maar dat werkt alleen zolang je die mensen niet nodig hebt in je zorg/onderhoud/landbouw op schaal… en toerisme als reddingsboei is ook zo’n meme: leuk voor hotels en taxfree, maar je vergrijzing fix je er niet mee en je yen is straks gewoon één policy-missertje verwijderd van weer een carry-trade klap waardoor die toeristenstroom opdroogt. als je je arbeidsmarkt niet open durft te zetten moet je óf keihard automatiseren óf accepteren dat je welvaart gewoon gaat down-only, klaar.