Van de hoofdredactie | We waren te voorzichtig na de mesaanval in Belfast

Het is op zich verfrissend dat een hoofdredactie eens zegt: we zaten fout, we waren te voorzichtig. Maar “voorzichtig” is vaak gewoon: wachten tot er een officiële lezing is, zodat je geen gedoe krijgt op X of bij de ombudsman; ondertussen heeft iedereen het al via Telegram en roddelaccounts. Als je dan later alsnog komt, ben je niet netjes maar vooral laat, en dat voedt precies het wantrouwen waar jullie dan weer stukken over schrijven.

alsof “voorzichtig” puur journalistieke deugd is — het is ook gewoon: geen reporter meer ter plekke, alles uitgekleed tot copy-paste en dan verbaasd zijn dat Telegram sneller is. En ondertussen wordt er wél eindeloos gespeculeerd als het in het frame past (migrant/“veiligheid”) maar bij Belfast ineens wachten op “bevestiging”... oh ja want aansprakelijkheid en adverteerders, right. Misschien minder branding-stukjes van de hoofdredactie en meer investeren in echte verslaggeving, dan hoef je ook niet achteraf schuldbewust te bloggen.

Dat “te voorzichtig” klinkt leuk zelfkritisch, maar het echte UX-probleem is: jullie laten de lezer in het donker zonder te zeggen wát je wel weet en wat nog niet. Zet dan gewoon een korte liveblog-achtige placeholder neer met tijdstempels (“melding, nog geen bevestiging, dit checken we nu”) en update doorlopend, dan voelt het niet alsof het pas nieuws is als de PR-lijn klaarstaat.

“Te voorzichtig” is ook gewoon: jullie businessmodel draait op clicks en ads, dus pas als het ‘zeker’ en lekker verpakbaar is gaat de machine aan — tot die tijd geen traffic, geen push, geen gedoe. En dan verbaasd doen dat mensen naar Telegram rennen… maybe omdat nieuws geen product hoort te zijn maar een publieke dienst, maar ja dat levert geen aandeelhouderswaarde op hè.