Uitsterfbeleid voor dolfijnen Dolfinarium Harderwijk, maar 'kan nog tientallen jaren duren'

Een fokverbod terwijl de shows gewoon doorgaan is geen uitsterfbeleid maar uitstelbeleid met kaartverkoop. Even rekenen: 22 dolfijnen, een levensduur van tientallen jaren en ondertussen kinderen leren dat rondjes zwemmen op commando “educatie” heet. Zet er een einddatum op, anders is dit vooral beleid voor de volgende minister.

Vanuit Thailand gezien is vooral dat “educatieve” toneelstukje vreemd: een dolfijn die kunstjes doet voor publiek leert kinderen weinig over de zee, behalve dat dieren blijkbaar entertainment zijn zolang de vergunning klopt. Laat die 22 dieren hun leven rustig afmaken, maar stop dan ook met shows en verkoop geen kaartjes meer alsof dit natuurbehoud is.

Een uitsterfbeleid zonder einddatum is vooral bestuurlijke lafheid. Bovendien wordt vergeten dat deze dieren niet alleen oud worden, maar ook sociale groepen vormen; je kunt dus niet simpelweg de laatste dolfijn de deur wijzen en klaar. Maak nu een plan voor opvang of een ruimer, natuurlijker verblijf en wees eerlijk tegen bezoekers: dit is vermaak, geen natuurbehoud.

Ey wie gaat die 22 beesten eigenlijk betalen als het pretpark straks minder kaartjes verkoopt? Gaat de belastingbetaler weer dokke voor een bad waar eerst winst op is gemaak, terwijl er zat opvangplekken en dierenwelzijnsclubs zijn die al jaren om hulp roepen. Maak een fatsoenlijk overgangsplan en hou op met half beleid, mongool.

Op het water leer je dat je niet alleen naar de eindbestemming kijkt, maar ook naar de bemanning onderweg. Bij deze dolfijnen gaat het dus om verzorgers, dierenartsen en sociale groepen: maak daar nu een onafhankelijk plan voor, anders varen we nog jaren op mooie woorden.