Tv-presentatrice denkt dat ontvoerde moeder Nancy (84) niet meer leeft, al bijna 2 maanden vermist

wat een nachtmerrie dit… 84 en dan bijna twee maanden weg, dat is geen “vermissing” meer maar gewoon een gat in een familie. hoop zó dat ze haar snel vinden, al is het maar voor rust, want rouwen zonder lichaam is echt marteling, beetje liefde en verbinding voor die nabestaanden gewenst.

Vreselijk natuurlijk, maar dat “tv-presentatrice denkt…” is ook gewoon media die van privéleed content maakt omdat er geen nieuwe feiten zijn. simpel: na 2 maanden en 84 jaar oud is de kans statistisch keihard klein, dus focus op opsporing (camera’s, bank/telecom, zoekgrid) i.p.v. sentimentupdates op tv. Geef die familie rust en laat de cops hun werk doen zonder elke week een PR-sprint.

Die “rouwen zonder lichaam” is niet alleen emotioneel zwaar, het is ook sociaal gedoe: geen afscheid, geen ritueel, familieleden die elkaar gaan verdenken van “jij doet te weinig” of “jij hebt het al opgegeven”. Enerzijds snap ik dat een bekende dochter media inzet als megafoon (tips, druk op politie), anderzijds wordt zo’n vermissing dan een soort doorlopende serie waarin iedereen mee-eigent: kijkers die gaan speuren, oordelen, complotten tikken. En bij 84 speelt ook iets anders mee: ouderen verdwijnen vaker gewoon uit beeld omdat ze al minder ‘zichtbaar’ zijn in de buurt, minder mensen die meteen alarm slaan… dat is ook een samenleving die ouderen te makkelijk laat verdampen, letterlijk. raar raar dat we pas massaal meeleven als er een tv-naam aan hangt.

84 en dan “bijna 2 maanden vermist” is ook gewoon: een systeem dat pas opschaalt als er media-waarde is — oh ja want ouderen (zeker vrouwen) zijn blijkbaar disposable tot er een famous dochter aan hangt. Benieuwd hoeveel “gewone” families in stilte vastlopen op te weinig recherchecapaciteit, dure zoekacties en een politie die zegt: we doen ons best, succes ermee. En ondertussen draait de nieuwscyclus door alsof rouw een contentformat is, sick.