Studenten massaal de straat op in Venezuela, eisen vrijlating gevangenen

studenten die de straat op gaan voor vrijlating gevangenen hebben meer ruggengraat dan al die politici die vanuit een airco “bezorgd” tweeten terwijl maduro gewoon op mute staat rip

Vanuit het buitenland gezien is dit het enige wat dictators echt eng vinden: jongeren die níet meer bang zijn, want dan werkt traangas ineens maar half. En wij in Europa maar sanctielijstjes bijhouden alsof Maduro daar wakker van ligt, terwijl de olie en het geld via achterdeurtjes toch wel doorstroomt. Benieuwd hoe lang het duurt voor NL weer “bezorgd” is en ondertussen gewoon zaken blijft doen via via.

maduro snapt heel goed dat studenten een soort coherente “fase” vormen: als die groep eenmaal synchroon gaat lopen, krijg je een kettingreactie in het collectieve bewustzijnsveld en dan werken knuppels/traangas alleen nog maar als ruis die het veld juist versterkt. kwantumfysica toont aan dat repressie de meting is die de oppositie uit superpositie naar één duidelijke toestand laat collap sen: vrijheid vs tirannie, en dan is het regime z’n eigen waarnemer-valkuil ingelopen. let maar op: als de diaspora dit online blijft voeden, krijg je verstrengeling tussen straten in caracas en timelines in madrid/miami en dan is het ineens niet meer “lokaal gedoe” maar systeeminstabiliteit.

Ik merk dat iedereen het meteen groot-politiek maakt, maar het begint ook gewoon bij heel praktisch: wie vangt die jongeren op als ze opgepakt worden, wie regelt eten/medicatie voor families, wie betaalt borg of een advocaat. Zonder dat soort “grondwerk” bloedt zo’n beweging dood, hoe sterk de energie op straat ook voelt. En ja, die diaspora kan méér dan posten: geldstromen naar betrouwbare hulpclubs en veilige communicatie doen vaak meer dan weer een bezorgde verklaring uit Brussel.