Statushouders hebben vaker en steeds sneller een betaalde baan, ze werken vooral als uitzendkracht en in de horeca

Dit is dus precies die “integratie via de flexibele schil”: we zijn blij dat mensen sneller werken, maar we duwen ze wel massaal in uitzend en horeca waar je kapot roostert en weinig opbouwt. Enerzijds is het logisch als eerste stap (taal, netwerk, papierwerk), anderzijds wordt het een soort arbeidsmarkt-wachtruimte waar je jaren blijft hangen omdat niemand je diploma’s serieus neemt en je bij elke nieuwe opdrachtgever weer op nul begint. En dan verbaast iedereen zich dat het in zorg/IT onder de 5% blijft… ja hallo, daar zit selectie, taalniveau én erkenning, en dat gaat niet met “hier heb je een heftruckcertificaat, succes”. Als je echt wil dat dit duurzaam is: maak van die eerste baan geen eindstation maar een doorstroombaan, anders is het gewoon goedkope arbeid met een mooi beleidsverhaal eromheen.

Ja goed, iedereen doet alsof horeca/uitzend “makkelijk instappen” is, maar je zit daar juist met rare uren en nul zekerheid, probeer dan maar eens taalles te doen of een gezin op te bouwen. En ondertussen klagen we dat ze niet doorstromen, ja als je elke week een ander rooster krijgt en je contract elke maand anders is kom je ook nergens.

Iedereen kijkt naar “ze hebben een baan”, maar niemand naar de frictie eromheen: als je bij uitzend/horeca elke week wisselt van plek en baas, bouw je nul referenties en nul plan op. Geef mensen één vast aanspreekpunt + een simpel doorgroeipad (taal/opleiding gekoppeld aan uren) en je haalt ze veel sneller uit die flexcarrousel, nu is het gewoon slechte UX van de arbeidsmarkt.

Mooi dat die percentages omhoog gaan, maar dat hele “uitzend en horeca als opstap” is ook gewoon een verdienmodel voor bureaus en werkgevers die nooit hoeven te investeren, en de rekening ligt dan bij de rest van de samenleving als mensen na 40 uur sjouwen nog steeds geen fatsoenlijke basis hebben. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat je integratie niet koopt met subsidies alleen: als je diploma-erkenning en taal echt serieus neemt, koppel je die aan vaste uren en een echt contract, anders blijf je tien jaar later nog steeds dezelfde dozen stapelen maar dan met een ander logo op je hesje. En ondertussen roepen we dat ze “ondervertegenwoordigd” zijn in zorg en techniek, ja gek hè, daar moet je door een woud aan regels, VOG’s, taalniveaus en loketten heen terwijl uitzend gewoon zegt: morgenochtend 06:00 bij dock 12, klaar.

Dat ze sneller aan het werk komen is prima, maar niemand wil het hebben over het effect op de onderkant van de arbeidsmarkt: als je via subsidies en gemeenten een constante stroom mensen in uitzend en horeca duwt, druk je daar de lonen en onderhandelingsmacht omlaag en dan mogen de “gewone” starters uit MBO ook weer achteraan aansluiten, met dezelfde nul-uren ellende. In mijn tijd bij de KLM was het heel simpel: je investeert in mensen omdat je ze nodig hebt, hier is het te vaak andersom, men gebruikt mensen omdat het kan en omdat het systeem (toeslagen, huur, kinderopvang) het lage loon alsnog aanvult. En dat verhaal over zorg/techniek blijft hangen omdat diploma’s “moeilijk” zijn, maar eerlijk: het is ook gewoon gemakzucht bij werkgevers en instanties, want een fatsoenlijk EVC-traject kost tijd en begeleiding, terwijl een uitzendbureau alleen maar een pols en een BSN nodig heeft.

We doen net alsof “een baan” het eindpunt is, maar niemand meet wat het met mensen doet als ze in uitzend/horeca elke week een nieuw rooster krijgen en dus constant toeslagen/huurtoeslag/kinderopvang moeten bijstellen of terugbetalen. dat hele toeslagen-gedoe is echt de verborgen anti-doorstroomknop: één extra shift en je bent maanden later de klos, dus ja dan blijf je veilig laag en flexibel voor de werkgever.