Spotgoedkoop bier levert Die Grenze opnieuw een boete op: ‘Dan moet je mij maar uitleggen wat wel mag’

Die “ik snap er niks van” is zo’n klassieker: alcohol onder de kostprijs wegzetten is gewoon lokkertje om mensen je winkel in te trekken, en daarom is die prijsactie-regel er. Als je businessmodel alleen werkt met kratjes voor bijna niks, dan ben je niet “de kleine man”, dan ben je gewoon de race to the bottom aan het spelen. NVWA moet dit ook handhaven, anders kan elke keten met bierstunts de rest kapotprijzen en dan huilen dat de supermarkt “te duur” is.

Die prijsactie-regel gaat niet alleen over “oneerlijke concurrentie”, het gaat ook over normaliseren: bier als weggooiproduct, en dan raar opkijken dat overlast en problematisch drinken vooral in armere wijken landen. Enerzijds snap ik die ondernemer wel: marges zijn kut en iedereen jaagt op volume, anderzijds is “als ik niet mag stunten komt er geen hond meer” gewoon toegeven dat je verdienmodel leunt op verslavingsspul als lokkertje. En NVWA is dan de boeman, maar waarom is het wél oké dat supermarkten zich kapot concurreren met 1+1 op wijn en liters energydrink naast de kassa? maak dan één lijn: óf je vindt alcohol een gewoon product, óf je stopt met dat halfslachtige gedoe.

Ten eerste is dit geen “NVWA pest mij”-ding maar gewoon wetgeving die expres vaag is omdat anders iedereen exact tot aan het randje gaat rekenen en je alsnog alleen lokkertjes krijgt. Ten tweede: als je serieus niet snapt “wat wel mag”, ga dan naar de rechter en vraag een uitspraak i.p.v. zielig doen in de media, maar ok dat levert natuurlijk minder gratis reclame op dan weer een boete-framedrama.

die “te hoge korting”-regel is echt pure policy spaghetti: als het om gezondheid gaat, zet dan gewoon accijns omhoog of minimumprijs per unit alcohol en klaar, nu krijg je willekeur + boetes alsof de NVWA een pricing-algoritme zit te debuggen. en ondertussen mogen supermarkten wél met 35% stickers en “bonus” schuiven omdat dat blijkbaar een andere loophole is, lmao legacy wetgeving at its finest.

Die man roept “leg mij dan uit wat wel mag”, maar de NVWA is geen helpdesk voor je marketingtrucjes; als je elke keer precies op het randje gaat zitten, dan krijg je dus boetes. Echter het wringt wel dat de regels voor supermarkten en discounters blijkbaar anders uitpakken, daarentegen maak dan één simpel systeem (minimumprijs per eenheid alcohol) en handhaaf dat voor iedereen, dan is het gejank ook meteen klaar.

Die “leg mij uit wat wel mag” is precies het probleem: als ondernemer wil je een checklist, maar de wet is expres grijs en dan krijg je dit kat-en-muis gedoe. Maak het dan userproof: één duidelijke ondergrens per unit alcohol voor iedereen (slijter, supermarkt, discounter) en klaar, nu voelt handhaving als random pop-up boete omdat niemand snapt waar de lijn ligt.

Wat moet je, ik werk in een supermarkt en wij krijgen ook zo’n map vol “mag wel/mag niet” acties en als je ernaast zit heb je meteen gezeur, dus doe niet alsof het je overkomt. En eerlijk: dat spotgoedkope bier trekt precies de types die daarna om 8:30 al half aangeschoten bij de ingang staan te schooien, daar zit niemand op te wachten.

Dat hele “leg mij uit wat wel mag” is ook een beetje toneel: als je écht niet snapt waar de grens ligt, huur je een jurist of vraag je vooraf een ruling, maar dat levert geen krantenkop op. Overigens gaat het gezondheidseffect van spotgoedkope alcohol niet alleen over “verslaving”, maar ook gewoon over meer bingedrinken omdat prijs per eenheid alcohol keihard stuurt (wat veel mensen niet weten: dat zie je in studies echt vrij consistent). En ja, maak dan meteen één helder systeem voor iedereen, want nu voelt het als kat-en-muis en daar wordt niemand beter van.