Spelen met vuur: de motor van de beschaving, of andersom?

Vuur is prachtig tot het misgaat, en met die kurkdroge zomers is elke “gezellige” barbecue of vuurkorf gewoon een liability voor je hele wijk. bottom line: als je het risico niet kan managen, dan gewoon niet doen; de markt bepaalt vanzelf via verzekeraars en boetes.

Wat mij opvalt: we doen in dit soort stukken altijd alsof “vuur” één ding is, maar het grote kantelpunt was natuurlijk niet de barbecue, maar de verbrandingsmotor en de open haard in miljoenen huizen; dáár zit de dagelijkse verslaving aan verbranding. En SandraVG met haar “liability” (aansprakelijkheid, bedoel je) mist een punt: verzekeraars en boetes komen altijd ná de brand, terwijl je nu al ziet dat natuurbeheer, brandgangen en gewoon minder bouwen in kurkdroog bosgebied veel meer uitmaken dan het vingertje naar de vuurkorf in de achtertuin.